่ชั้นหนึ่งของหอหมื่นกระบี่
ชั้นหนึ่งของหอหมื่นกระบี่มีกระบี่อันล้ำค่าอยู่เป็นจำนวนมาก และเสียงของหญิงสาวเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “พวกเจ้าผ่านการทดสอบของที่นี่แล้ว ของทั้งหมดตรงนี้เจ้าสามารถเอาไปได้”
มู่เฉียนซีตกใจผงะไปครู่หนึ่ง “เอาได้ทั้งหมด แล้วหากต่อไปคนอื่นผ่านการทดสอบ นั่นก็หมายความว่าไม่มีรางวัลให้กับพวกเขาแล้วน่ะสิ”
“คนอื่นอย่างนั้นเหรอ คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถเข้ามาในหอหมื่นกระบี่ได้ วันนี้พวกเจ้าเข้ามาแล้ว หลังจากนี้อีกหนึ่งพันปีก็คาดว่าคงไม่มีผู้ใดเข้ามาในหอหมื่นกระบี่นี้”
“แล้วคนอื่นเขาไปที่ไหนกันล่ะ” ครั้งนี้มียอดฝีมือแห่กันมานับพันคน
“พวกข้าเป็นเพียงแค่ผู้พิทักษ์หอหมื่นกระบี่แห่งนี่เท่านั้น ส่วนสถานการณ์ภายนอกพวกข้าไม่รู้เรื่องหรอก ที่พวกเจ้าเข้ามาในหอหมื่นกระบี่ได้ นั่นหมายความว่าพวกเจ้ากับหอหมื่นกระบี่มีพรหมลิขิตต่อกัน คนอื่นไม่มีพรหมลิขิตนี้เหมือนกับพวกเจ้า ไม่มีทางเข้ามาได้อย่างแน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าว “ในเมื่อเจ้านายของพวกเจ้าใจกว้างถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้วนะ”
“ชั้นแรกได้รับรางวัลเป็นอาวุธวิญญาณขั้นปฐพีเหล่านี้ ชั้นที่สองพวกเจ้าสามารถ…”
นางไม่ทันได้กล่าวจบ มู่เฉียนซีก็กล่าวตัดบทเสียก่อนว่า “แล้วข้าจะออกไปจากที่นี่ตอนนี้ได้เลยหรือไม่?”
อารองกับอวิ๋นซิวไม่ได้มาที่นี่ นางยังต้องไปตามหาพวกเขา นั่นเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด
“นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะรีบร้อนออกไปจากที่
