งสายฟ้าฟาดดังกึกก้องขึ้น ถึงแม้ว่าเสียงสายฟ้าเหล่านั้นจะฟาดลงพื้นดิน แต่ก็ทำให้หลิงโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง
เยี่ยม เยี่ยมจริง ๆ! ไอ้พวกคนเหล่านี้มันช่างกล้าหาญยิ่งนักที่โจมตีซีเอ๋อร์เช่นนี้!
กระบี่ในมือเขาพุ่งขึ้นสู่กลางอากาศ ชั่วพริบตาเดียวกระบี่ขนาดใหญ่เล่มนั้นก็พลันเปลี่ยนเป็นกระบี่ยาวเล่มเล็กเล่มใหญ่นับไม่ถ้วน
หลิงที่อยู่ในอารมณ์โกรธราวกับจะแผดเผาใต้หล้าให้เหลือเพียงเถ้าธุลีในตอนนี้นั้นเปรียบเสมือนเทพแห่งสงครามที่ต่อสู้อย่างกระหายเลือดอยู่ในสนามรบ เขามองดูคนของสำนักจื่อเหลยเหล่านั้นด้วยความเฉยเมย
“ตระกูลมู่ของข้า ไม่ใช่ตระกูลที่สวะไร้ประโยชน์อย่างพวกเจ้าจะรังแกได้!”
“มันผู้ใดกล้าบังอาจ มันผู้นั้นก็ต้องตาย!”
กระบี่อันแหลมคมนับไม่ถ้วนเต็มไปด้วยจิตวิญญาณในการต่อสู้ หลิงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เงาหมื่นกระบี่สังหาร!”
สีหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักจื่อเหลยพลันเปลี่ยนไปทันที “รีบหลบเร็วเข้า!”
“ไม่สิ……ไม่ทันแล้ว รับป้องกันเอาไว้ เร็ว!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
พรวด พรวด พรวด!
กระบี่อันแหลมคมกลางอากาศเหล่านั้นรวดเร็วกว่าที่พวกเขาได้จินตนาการเอาไว้มากนัก มันได้พุ่งแทงทะลุหัวใจของพวกเขาในฉับพลัน
การป้องกันของสายฟ้าก็ไร้ประโยชน์
คนของสำนักจื่อเหลยบาดเจ็บล้มตายไปเกินครึ่ง และต่อให้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่สามารถพยุงตัวเองให้ยืนขึ้นได้
มีเพียงแค่ผู้อาวุโสสูงสุดคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงมีเรี่ยวแรงหนี
