งพวกเราก็คงอึดอัดใจเช่นกัน
“ข้าไม่สนหรอกว่าจะอึดอัดใจอะไร เขาฟังท่าน และท่านเต็มใจที่จะมอบเขาให้ข้าหรือไม่!”
มู่เฉียนซีที่เดิมทีอวดดี ตอนนี้นางได้ตีความความเย่อหยิ่งและไม่มีเหตุผลออกมาอย่างสุดขั้ว
อย่างไรเสียนางก็มียาเม็ด และมีผู้อยู่เบื้องหลัง ถึงได้กล้าบ้ามากเช่นนี้
“นี่…แม้ว่าหลิงจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของข้า แต่เรื่องสำคัญในชีวิตก็ไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะสามารถตัดสินใจได้” ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวอย่างลำบากใจ
“เช่นนั้นข้าจะติดตามเขา จะมองไปที่เขาในทุก ๆ วัน และข้าก็ยังจะให้เม็ดยาแก่พวกท่านได้! ผู้อาวุโส นี่เป็นข้อตกลงที่คุ้มค่ามาก ท่านไม่มีเหตุผลที่จะต้องปฏิเสธเลยจริงไหม?”
แม้ว่าหอหมอปีศาจในดินแดนทางตอนเหนือจะไม่เจริญรุ่งเรืองเหมือนในดินแดนตะวันออก แต่อย่างไรก็เป็นเรื่องยากที่ตำหนักเป่ยหานจะดูแคลนกองกำลังนี้ การมียาที่ผลิตโดยหอหมอปีศาจ ด้วยคุณภาพย่อมดีมากแน่
ควบคู่ไปกับหมอปีศาจผู้นั้นที่ล่ำลือกัน ยิ่งทำให้ผู้คนหวาดกลัวมากขึ้น ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงอวดดีต่อหน้าผู้อาวุโสสูงสุดเช่นนี้ และผู้อาวุโสสูงสุดก็มิได้โกรธอีกด้วย
ผู้อาวุโสสูงสุดถือโอกาสนี้กล่าวว่า “แม่นางมู่เจ้าช่วยพวกเรา เกรงว่าหมอปีศาจคงจะไม่เห็นด้วยกระมัง!”
“หอหมอปีศาจของเราไม่ได้มีความตั้งใจที่จะเข้าร่วมในการต่อสู้แย่งชิงสมบัติในครั้งนี้และข้าเป็นคนเดียวที่แอบหนีออกมาเพื่อตามหาเขา”
“มันจะเป็นไปได้อย่างไร? หรือว่าที่หมอปีศาจไม่
