ของหลิงจะหล่อเหลา แต่ก็ไม่อาจเทียบกับสถานะอันสูงส่งของหัวหน้าตำหนักได้หรอก!”
“ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเป็นสาวน้อยตระกูลไหนที่ทำเรื่องล้างผลาญเงินทองของตระกูลได้เช่นนี้”
หลิงหันมองมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ดูเหมือนว่าคนที่พวกเขากำลังพูดถึงนั้นจะเป็นข้า!”
“ข่าวลือไปเช่นนี้แล้ว เมื่อถึงคราวต้องเล่นละครตบตา พวกเขาก็ยิ่งเชื่อแน่นอน และเมื่อถึงตอนนั้นอารองก็ต้องให้ความร่วมมือดี ๆ ล่ะ” มู่เฉียนซีย้ำ
ทว่า หลิงกลับรู้สึกกลัดกลุ้มใจเป็นอย่างมาก “เห็น ๆ กันอยู่ว่าซีเอ๋อร์ตามหาข้า แต่นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะสงสัยว่าเจ้าชอบหัวหน้าตำหนักไปได้”
เมื่อนึกถึงความสง่างามของคนผู้นั้นแล้ว หลิงก็รู้สึกถึงอันตรายขึ้นมา
เขากล่าวถามว่า “ซีเอ๋อร์ก็รู้สึกเหมือนกันใช่หรือไม่ว่าหน้าตาอารองของเจ้าสู้หัวหน้าตำหนักไม่ได้ รวมไปถึงสถานะอันสูงส่งนั่นด้วย!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่มีความคิดเช่นนั้นเลยนะ! อารองของข้าดีที่สุดแล้ว ในดินแดนสี่ทิศแห่งนี้ไม่มีบุรุษใดที่จะเทียบอารองของข้าได้ หัวหน้าตำหนักผู้นั่นเป็นถึงยอดฝีมือขั้นสูงสุด คาดว่าคงจะเป็นตาเฒ่าแก่หัวหงอกคนนึงไปแล้ว รูปร่างหน้าตาจะหล่อเหลาเทียบกับอารองของข้าได้ยังไงกัน”
หลานสาวหัวแก้วหัวแหวนของตนยกย่องเชยชมตนเองถึงเพียงนี้ อารมณ์ของหลิงจึงดีขึ้นไม่น้อยเลย
ในค่ายที่พักของตำหนักเป่ยหาน มีบางคนรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้น
“ผู้อาวุโสสูงสุด ตกลงว่าข่าวลือนั่นเป็นค
