นฆ่าออกมา ทันทีที่กระบี่ขนาดใหญ่เล่มนี้ขยับก็ได้กวาดไปที่พวกเขาทันที
คนกลุ่มนี้กล่าวขอร้องอ้อนวอนขึ้น “ได้โปรดไว้ชีวิตด้วย!”
“ท่านหลิง ได้โปรดไว้ชีวิตด้วย!”
“พวกเราไม่กล้าอีกต่อไปแล้ว!”
“……”
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ว่าพวกเขาจะขอร้องอ้อนวอนเช่นไรมันก็ไร้ประโยชน์
กลุ่มคนที่ห้อมล้อมมู่เฉียนซีเหล่านี้ได้พบกับปีศาจคลั่งผู้พิทักษ์หลานสาวผู้นี้เข้าแล้ว ทำให้พวกเขาต้องถึงแก่ชีวิต และสิ่งนี้ก็นับว่าง่ายเกินไปสำหรับคนเหล่านี้แล้ว
ปัง ปัง ปัง! หลิงจัดการคนเหล่านี้ได้อย่างรวดเร็ว เขาเก็บกระบี่ขนาดใหญ่เล่มนั้นและหันกลับไปมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า
ใบหน้าที่เย็นชาและเลือดเย็นนั้นอ่อนโยนลงมาก เขาเดินไปลูบหัวของมู่เฉียนซี และกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์!”
นึกไม่ถึงเลยว่าจะกล้าแตะต้องคนงามเช่นนี้ แม้แต่เขาเองยังไม่กล้าแตะต้องนางเลย
ตอนนี้จื่อโยวแทบอยากจะพรวดออกไปตัดนิ้วของบุรุษผู้นี้มาก แต่เมื่อนึกถึงพิษของมู่เฉียนซีแล้ว เขาก็ไม่กล้าผลีผลามลงมือแต่อย่างใด
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “อารอง ไม่ได้เจอกันนานเลย!”
อารอง จื่อโยวได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจนิ่งอึ้งไป
ที่แท้บุรุษผู้นี้ก็เป็นอารองของคนงามนี่เอง ไม่ใช่ศัตรูหัวใจของเยี่ยอย่างที่เขาคิด
ในตอนนั้นที่จื่อโยวอยู่ที่แคว้นจื่อเยี่ย จื่อโยวก็เคยได้ยินเรื่องราวของตระกูลมู่อยู่บ้าง
นอกจากคนงามจะมีมู่อวู่ซวงเป็นอาเล็กแล้ว นางยังมีอารองอีกคนหนึ่งที่หายตัวไปนานหลายปี
โชคดีท
