จื่อโยวถึงขนาดรู้สึกว่าเมื่อแรกเริ่มสาวน้อยคนงามเกรงว่าจะไม่ได้ตัดสินใจลงไปคลุกในโคลนตมนี่ แต่เป็นเพราะว่ากังวลใจกับคนเหล่านี้จึงได้คิดที่จะไปกระมัง!
เยี่ย ทำเช่นไรดี? สาวน้อยคนงามของเจ้าจะถูกผู้อื่นลักชิงตัวไปแล้ว
จิตใจของจื่อโยวหมุนคิดไปเป็นร้อยเรื่อง ประเดี๋ยวสายตาลึกซึ้ง ประเดี๋ยวหมดอาลัยตายอยาก ประเดี๋ยว……
แต่ทว่าลำไส้ของซิงเฉินมิได้คดโค้งเช่นนั้น ผู้เป็นนายกล่าวเช่นไรมันก็คือเช่นนั้น!
“ซิงเฉินรับคำสั่ง!”
จื่อโยวกล่าว “รับคำสั่งอะไรเล่า!”
ถ้าหากเยี่ยรู้ว่าพวกเขาจะปกป้องศัตรูหัวใจของเขาละก็ คาดว่าหลังจากนี้ไปเขาก็คงจะไม่มีคืนวันที่สงบสุขเสียแล้ว
“จื่อโยว เจ้านี่จะไร้เหตุผลเข้าไปทุกทีแล้ว คำสั่งของนายหญิงเจ้ากลับกล้าที่จะไม่ฟัง ช่างขาดการโดนกระทืบเสียจริง…”
เมื่อเห็นว่าทั้งสองกำลังจะเปิดศึกขึ้นแล้ว
มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้น “ถ้าหากสถานการณ์ไม่ได้แย่เหมือนดั่งที่ข้าจินตนาการเอาไว้ พวกเราสามารถเข้าไปแย่งชิงกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ดูได้”
สิ่งที่ว่าสถานการณ์ไม่ได้ย่ำแย่เช่นนั้นก็คือเกิดภูเขาไฟระเบิดขึ้นจากการชักนำของวิญญาณกระบี่
และในตอนนี้เองสุ่ยจิงอิ๋งก็ได้เอ่ยขึ้น “ซีเอ๋อร์ ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วทางที่ดีที่สุดก็ยังคงเป็นการไม่ออกโรง”
“ทำไมเล่า? มิใช่ว่าเจ้าบอกว่าวิญญาณกระบี่จัดการได้ง่ายดายเป็นอย่างมากหรือ?”
“ตามหลักแล้ว วิญญาณกระบี่จะไม่ตื่นขึ้นมารวดเร็วกว่าจิตวิญญาณกระบี่ ถ้าหากว
