อย่างปลอดภัย ไม่ว่าพลังความสามารถของเจ้าจะแกร่งหรืออ่อนแอก็ล้วนแต่ไม่เหมาะที่จะไป เพราะยอดฝีมือของตำหนักเป่ยหานจำนวนไม่น้อยได้มุ่งไปแล้ว รึว่าเจ้าอยากที่จะให้ตัวตนของเจ้าถูกเปิดเผยเสียจนหมดสิ้นเล่า!”
“เปิดเผยหมดสิ้นก็เปิดเผยหมดสิ้นไป แย่หน่อยก็แค่ถูกตามไล่ฆ่าต่อไป!”
“เจ้าถูกตามไล่ฆ่านั้นแน่นอนว่าไม่น่ากังวลนัก แต่ถ้าหากหอหมอปีศาจของข้าติดร่างแหไปด้วยเล่า! เจ้ารับผิดชอบไหวหรือ?”
“แน่นอนว่าข้าสามารถชดใช้ได้ไหว ข้าเป็นถึงยอดปรมาจารย์นักปรุงยา!”
ไม่ว่าจะกล่าวดี ๆ หรือกล่าวร้าย ๆ ก็ไร้ประโยชน์ มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “มู่อี เจ้ามัดตัวเจ้าหมอนี่เอาไว้ แล้ว…อืม! ให้ข้าคิดก่อนว่าจะเอายาพิษอะไรทำให้เจ้าหมอนี่สงบไปได้นานเสียหน่อย”
ไม่เพียงแต่มัดเขาไว้เท่านั้น ซ้ำยังวางยาพิษอีก!
จวินโม่ซีเบิกตากว้างโพรงแล้วกล่าว “สาวน้อย เจ้าคงไม่ต้องโหดเช่นนี้หรอกกระมัง!”
มู่เฉียนซียิ้มตาหยีแล้วกล่าว “เช่นนั้นแล้ว! เจ้าว่าให้มันง่าย ๆ หน่อยสิ! หัวหน้านักปรุงยาจวิน”
เมื่อมองรอยยิ้มอันเป็นประกายนั้นของมู่เฉียนซี จวินโม่ซีก็อดที่จะเหงื่อซิบเต็มหลังไม่ได้
จื่อโยวกล่าว “มีพวกเราอยู่จะไม่เกิดเรื่องกับสาวน้อยคนงามแน่ ไม่ต้องให้เจ้าเป็นกังวลใจเลยแม้แต่นิด”
ซิงเฉินเองก็กล่าว “ใครกล้าทำร้ายนายหญิง นอกเสียจากต้องข้ามศพซิงเฉินไปเสียก่อน”
ดวงตาของจวินโม่ซีส่องประกายวาบออกมา ต้องยอมรับเลยว่าลูกสมุนทั้งสองผู้นี้ของหวงจิ่วเยี่ย