ังวิญญาณธาตุไฟระเบิดออกมา ความรู้สึกเช่นนี้ฟ้าดินช่างผิดแปลกนัก เกรงว่าคงจะมีสิ่งล้ำค่าธาตุไฟอะไรสักอย่างปรากฏขึ้น ถึงขั้นเป็นไปได้ว่าจะเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ปราฏขึ้นมาแล้ว”
บุรุษผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่อันประดับงดงามล้ำค่า เมื่อได้ยินการรายงานก่อนหน้านี้บนใบหน้าของเขากลับไม่มีวี่แววอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อได้ยินเรื่องกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เขาก็ได้พลันเบิกตาทั้งสองดวงขึ้นมา
“เตรียมจัดกำลังรบที่แข็งแกร่งชั้นยอดที่สุดของตำหนักเป่ยหาน หากแดนตะวันออกปรากฏกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ขึ้นมาละก็ จะต้องให้ได้มาซึ่งกระบี่มังกรเพลิงไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรก็ตาม”
เมื่อเจ้าตำหนักได้ประกาศคำสั่งออกไปนั้น ก็ดูเหมือนว่าจะทำให้ผู้คนรู้สึกประหลาดใจนัก
พวกเขานึกว่าเจ้าตำหนักนั้นไม่ต้องการหรือคาดหวังในสิ่งใดนอกจากการฝึกบำเพ็ญ เขาจะไม่สนใจในสิ่งของใดทั้งสิ้น
แต่นึกไม่ถึงเลยว่านั่นก็เป็นแค่เพียงสิ่งที่เขาสนใจนั้นยังไม่ได้ปรากฏขึ้นมา มีแต่เพียงของล้ำค่าขั้นศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เท่านั้นถึงจะทำให้เจ้าสำนักเกิดความสนใจได้
เขากล่าวด้วยความเครารพ “ขอรับ!”
แกรก! ที่หอพระอันเงียบสงบแห่งหนึ่งในพื้นที่ไกลออกไปของแดนตะวันตก ลูกประคำลูกหนึ่งพลันเกิดรอยแตกขึ้นมาหนึ่งรอย!
แกรบ! จากนั้นลูกประคำลูกหนึ่งก็ได้ร่วงลงสู่บนพื้น
ผู้ที่นั่งสมาธิอยู่บนฟูกผู้หนึ่งก็พลันลืมตาขึ้นอย่างดุดันแล้วเหลือบมองไปยังท้องนภา
แดนตะวั