ต่ทำลายจิตวิญญาณของหมิงจีและไป๋เหยียนเอ๋อร์เท่านั้น แต่ในขณะเดียวกันยังทำลายร่างกายของไป๋เหยียนเอ๋อร์อย่างรุนแรงด้วย
ครั้งก่อนถูกจิ่วเยี่ยทำให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส และนางไม่ควรลงมือในเวลานี้
แต่หมิงจีรู้เป็นอย่างดีว่าถ้านางยังคงปล่อยให้พิษแพร่กระจายต่อไป นางจะต้องเจ็บปวดเป็นอย่างมากและระยะเวลาการฟื้นตัวจะยิ่งนานขึ้น
“เอาร่างให้ข้า แล้วข้าจะไปเอายาแก้พิษคืนมา!”
ในไม่ช้าดวงตาของไป๋เหยียนเอ๋อร์ก็เปลี่ยนไป
หมอกสีดำกระจายออกไป ไป๋เหยียนเอ๋อร์มองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “ข้ายอมแพ้!”
ผู้คนต่างส่งเสียงดังเกรียวกราวอย่างรู้สึยากจะเชื่อ!
“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้ยอมแพ้แล้ว!”
“แม่นางมู่ชนะแล้ว!”
“…..”
ในขณะนั้นเองดวงตาของไป๋เหยียนเอ๋อร์ก็ฉายแววอาฆาต
ราวกับสายฟ้าที่พร้อมระเบิดไปทางมู่เฉียนที่ตอนนี้มีจื่อโยวยืนอยู่ด้านข้าง
นางยอมแพ้เพียงเพื่อให้ทุกคนตายใจเท่านั้น
จุดประสงค์ที่แท้จริงของนางคือจับตัวสาวน้อยผู้นี้และยึดยาแก้พิษมา
เมื่อมู่เฉียนซีพบว่านางนั้นมีท่าทางไม่เหมือนเดิม ก็ได้ส่งสัญญาณกับจื่อโยวทันที และเมื่อหมิงจีกำลังที่จะทำร้ายมู่เฉียนซี จื่อโยวก็ได้มาขวางเอาไว้ตรงหน้านาง
ตูม! จื่อโยวลงมือและทำให้หมิงจีตกใจเซถลาไป
“คิดจะแตะต้องสาวน้อยคนสวยต่อหน้าข้า เจ้านี่มันช่างไม่เจียมกะลาหัวเสียแล้ว”
“จื่อโยว!”
ทุกคนรู้สึกว่ากลิ่นอายของไป๋เหยียนเอ๋อร์ได้เปลี่ยนเป็นน่าหวาดกลัว อย่างน้อยความแข็งแกร่งก็สูงสุ
