“เรื่องเมื่อครู่นี้ข้ารู้แล้ว ท่านเจ้าตำหนักเซียว เลือกผู้ใดออกไป”
ฝ่ายศัตรูได้เลือกคนออกมาแล้ว
ส่วนทางตำหนักเซียวอวิ๋นก็กำลังเลือกเช่นกัน มู่เฉียนซีกล่าว “รุ่นอายุไม่เกินยี่สิบปี อวิ๋นซิวลงเถอะ! อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแดนตะวันออก คาดว่าเจ้าชนะแน่นอนแล้ว!”
เฟิงอวิ๋นซิวตอบรับ “ตกลง!”
“รุ่นอายุไม่เกินร้อยปี ข้าลงเอง!” เจ้าตำหนักเซียวกล่าวเสียงขรึม
“ส่วนรุ่นอายุไม่เกินพันปี…” มู่เฉียนซีมองไปที่จื่อโยว
จื่อโยวกล่าว “คนงาม เจ้าประเมินอายุของข้าต่ำไปแล้ว กระดูกแข็งอย่างข้าอายุเกินมาตั้งนานแล้ว”
“เช่นนั้นหอปี้ลั่วของเจ้ามีตัวเลือกหรือไม่?” มู่เฉียนซีกล่าวเสียงขรึม
“มีสิ! หัวหน้าตำหนักคนเก่าท่านนี้ก็ใช้ได้อยู่นะ แข็งแกร่งกว่าเจ้าตำหนักเซียวเสียอีก” จื่อโยวส่งชายชราผู้นิ่งเงียบคนหนึ่งออกมา
หอปี้ลั่วเป็นกองกำลังระดับสองครึ่ง และความแข็งแกร่งนั้นย่อมแข็งแกร่งว่าตำหนักเซียวอวิ๋นที่เป็นกองกำลังระดับสองแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าว “ต้องเอาชนะให้ได้!”
การประลองสนามแรก เมื่อฝ่ายตรงข้ามเห็นนายน้อยอวิ๋นซิวออกโรงเองเช่นนี้ สีหน้าล้วนแต่เขียวคล้ำขึ้นแล้ว
การประลองครั้งนี้จะประลองเช่นไรกัน!
นายน้อยอวิ๋นซิวผู้เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแดนตะวันออก อัจฉริยะรุ่นเยาว์แห่งแดนตะวันออก จะมีผู้ใดกันเล่าที่จะเหมาะสมที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา
ต่อสู้กับเขา ช่างเป็นการรนหาที่ตายโดยแท้!
ผู้อาวุโสจ้าวกล่าวเสียงแหลมว่า “นี่ม
