วนี้ ยังมีมังกรวารีให้โจมตีได้ทันเวลา แต่ถ้ายังหาคัมภีร์หมื่นคำสาปไม่พบ คำสาปของจิ่วเยี่ยระเบิดออกมาในครั้งต่อไป แม้แต่มังกรวารีที่ตื่นขึ้นก็คงไม่สามารถปิดผนึกไว้ได้ เช่นนั้นควรจะทำอย่างไร?”
นางใส่ใจจิ่วเยี่ยมากขึ้นเรื่อย ๆ และยิ่งไม่อยากให้เขาเกิดเรื่อง ถ้าต้องไปถึงขั้นนั้นอีก นางคงต้องสัมผัสกับทางเลือกที่ยากลำบากเช่นนั้นในแดนมังกรอีก
ทันใดนั้น นางก็ตกอยู่ในอ้อมกอดหนึ่งที่คุ้นเคย
อากาศร้อนพ่นเข้าไปในหูของนาง “ข้าจะไม่ปล่อยให้ซีร้องไห้อีกต่อไป และจะไม่ทำให้เจ้าต้องเลือกอย่างยากลำบากเช่นนั้นอีก”
ดวงตาของมู่เฉียนซีเบิกกว้างขึ้น “จิ่วเยี่ย เจ้ามาแล้วหรือ?”
“อืม! ข้ามาแล้วและคิดถึงเจ้ามาก!” เขาซบเข้าไปในระหว่างผมของมู่เฉียนซีและรู้สึกถึงลมหายใจของนาง
“ไม่ใช่ว่าข้าฝากจื่อโยวบอกเจ้าแล้วหรือ? ว่าหากข้าไม่ได้ไปหาเจ้า เจ้าก็อย่ามาหาข้า”
“ทันทีที่ข้าตื่นก็มาเลย จื่อโยวกลับไม่ได้บอกข้า”
“เจ้า… เจ้ากลับไปเดี๋ยวนี้เลย”
“โอ้! เช่นนั้นข้าไปแล้ว!”
“เดี๋ยว!” มู่เฉียนซีดึงเขาไว้
จิ่วเยี่ยดึงมู่เฉียนซีเข้าไปในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง และมู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย มันไม่ง่ายเลยกว่าที่พวกเราจะหาคัมภีร์หมื่นคำสาปส่วนนี้พบได้ แต่ในนั้นกลับไม่มีคำสาปของเจ้าบันทึกไว้”
จิ่วเยี่ยกล่าวว่า “คำสาปของข้านั้น เป็นคำสาปที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาคำสาปโบราณสิบสามข้อ มันไม่จำเป็นต้องมีอยู่ในส่วนนี้ของเผ่ามังกร และข้าร
