น้ำเสียงของมังกรวารีหยุดลงครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “นายท่านอย่าให้อภัยเขาง่าย ๆ เป็นอันขาด”
มู่เฉียนซีกล่าว “ต่อให้เจ้าไม่บอก ข้าก็ไม่มีทางอภัยให้เขาง่าย ๆ แน่นอน”
มังกรวารีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “นายท่านเป็นเช่นนี้ ข้ามังกรวารีไม่วางใจเลย!”
“เจ้าวางใจเถอะนะ!”
มังกรวารีส่งมู่เฉียนซีกลับมาที่เผ่ามังกรวารี จากนั้นก็กลับเข้าไปหลับใหลในมิติพันธสัญญาของมู่เฉียนซีอีกครั้ง
“ท่านมู่!”
เมื่อรับรู้ได้ถึงพลังของมังกรวารี สุ่ยอู๋ซินก็รีบมาหานางทันที และยิ่งปฏิบัติต่อมู่เฉียนซีด้วยความเคารพมากขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าว “มังกรวารีใช้พลังของไข่มุกมังกรวารีศักดิ์สิทธิ์และฟื้นขึ้นมาเพียงแค่ครู่เดียว แต่ตอนนี้เขาได้หลับใหลไปอีกครั้งแล้ว”
สุ่ยอู๋ซินกล่าวขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า “ชีวิตนี้ได้มีโอกาสเจอกับท่านมังกรวารี ข้า สุ่ยอู๋ซินก็รู้สึกสุขใจมากแล้ว”
“รอให้มังกรวารีฟื้นฟูพลังกลับมาได้อย่างสมบูรณ์ เจ้ายังมีโอกาสพบกับเขาอีก แต่ในระหว่างนี้เจ้าต้องเฝ้าดูแลเผ่ามังกรให้ดี อย่าให้กลุ่มเทพเข้ามาควบคุมได้”
อย่างไรเสียที่นี่ก็เป็นแดนที่มังกรวารีได้สร้างขึ้นมา จะยอมให้เผ่าเทพเข้ามาสั่งการได้อย่างไรกันล่ะ!
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “ตอนนี้ยอดฝีมือของกลุ่มเทพถูกท่านจิ่วเยี่ยฆ่าตายไปจนสิ้นแล้ว ราชินีมังกรปีศาจก็ล่มสลายลง เผ่าเทพไม่มีทางทำสำเร็จได้แน่นอน”
“เพราะว่าความกรุณาของท่านมังกรวารี พลังวิญญาณของเผ่ามังกรของพวกเราจึงฟื้น
