การฟังเสียงของมังกรวารีก็เป็นความเพลิดเพลินอย่างหนึ่ง ช่างไพเราะดุจดั่งสายน้ำที่ไหลรินลงมาจากภูเขาสูงก็มิปาน
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “มังกรวารี สวัสดี ครั้งนี้ต้องขอบคุณเจ้ามาก”
“การทำภารกิจเพื่อเจ้านายเป็นหน้าที่ของมังกรวารีอยู่แล้ว ข้าฟื้นขึ้นมาช้า ทำให้นายท่านลำบากแล้ว”
ดวงตาที่เหมือนไพลินคู่นั้นมองผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงของมู่เฉียนซีด้วยแววตาที่เจ็บปวด
“ข้าได้ปิดผนึกคัมภีร์หมื่นคำสาปเอาไว้แล้ว นอกจากนายท่านแล้ว ไม่มีผู้ใดสามารถเปิดผนึกนี้ได้ ต่อให้เผ่าคำสาปจะใช้วิธีเซ่นไหว้ด้วยชีวิตก็ตาม”
คัมภีร์หมื่นคำสาปไม่กลัวสุ่ยจิงอิ๋งกับอาถิง แต่กลับกลัวมังกรวารี
เนื่องจากมังกรวารีเชี่ยวชาญในการปิดผนึก ดังนั้นจึงปิดผนึกเจ้าหมอนี่ไว้ได้พอดี
มู่เฉียนซีถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจไปเปราะหนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ดี!”
นางมองไปที่จิ่วเยี่ย และกล่าวว่า “ตอนนี้ปลดผนึกให้จิ่วเยี่ยได้หรือไม่?”
มังกรวารีกล่าว “ไม่ได้!”
“ข้าจะเพิ่มความแข็งแรงให้กับผนึกนี้” สุดท้ายมังกรวารีได้เพิ่มความแข็งแรงของผนึกอีกหลายชั้นกว่าจะวางใจ
สุ่ยจิงอิ๋งยืนยิ้มอยู่ข้าง ๆ หากซีเอ๋อร์ไม่อยู่ นางจะต้องบอกให้มังกรวารีเพิ่มผนึกถึงสิบกว่าชั้นแน่นอน
มังกรวารีกล่าว “ข้าได้ทำให้คำสาปในร่างของบุรุษผู้นี้คงที่ไปได้ชั่วคราวแล้ว เมื่อถึงเวลาก็สามารถแก้ผนึกนี้ได้ แต่คำสาปในร่างของเขาเป็นคำสาปโบราณที่แข็งแกร่งที่สุด ต่อให้พลังของข้าจะอย
