“เห้อ!” สุ่ยจิงอิ๋งถอนหายใจออกมาเบา ๆ คราหนึ่ง
นางตระหนักดีถึงผู้ทำพันธสัญญาของนาง ไม่ว่าจะกล่าวอะไรไปนางจะไม่ยอมแพ้อย่างแน่นอน
“ซีเอ๋อร์ เจ้าอยากจะทำอะไรก็ไปทำเถอะ! แต่ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าตายแน่”
ก่อนที่อาถิงจะหลับใหลไปได้ฝากซีเอ๋อร์ให้แก่นาง ถ้าหากว่าเกิดเรื่องขึ้นกับซีเอ๋อร์คาดว่าอาถิงคงจะเป็นบ้าแน่
ปัก ปัก ปัก! คนของเผ่าเทพถูกฆ่าไปอย่างหมดสิ้นไม่เหลือสักคน ตายกันไปเสียจนเกลี้ยง
เมื่อกลิ่นคาวเลือดทั้งตัวนั้นยิ่งเข้มข้นขึ้นไปเรื่อย ๆ จิ่วเยี่ยก็ยิ่งสูญเสียการควบคุมตน
เสียงหัวเราะอันมีสุขของคัมภีร์หมื่นคำสาปนั้นลอยออกมาไม่ขาดสาย ในตอนนี้ช่างดียิ่งนักจริง ๆ
จากนั้นจิ่วเยี่ยก็ได้วางเป้าหมายไปที่ตัวของผู้อื่น
พวกเขาเคยได้พบเห็นวิธีการสังหารหมู่ที่น่าหวั่นพรึงของจิ่วเยี่ยมาแล้ว ในใจนั้นก็เกิดความหวาดกลัวแต่ก็จนปัญญา
พวกเขาหนีไปไม่ได้ จะสู้ก็สู้ไม่ได้ ทำได้แต่เพียงรอคอยความตายเท่านั้น
ในตอนนี้เองเงาร่างสีม่วงก็ได้พุ่งผ่านไปยังเงาร่างสีดำนั้น
สายตาอันน่าสะพรึงนั้นของจิ่วเยี่ยมิได้สนใจผู้ใดอีกต่อไป ในนัยน์ตาของเขานั้นมีแค่เพียงนาง
ความเร่าร้อนภายในดวงตาคู่นั้นราวกับมันจะเผาไหม้ผู้ที่อยู่ตรงหน้าไปเสียจนมอดสิ้นก็มิปาน
ในตอนที่มู่เฉียนซีเข้ามาใกล้ จิ่วเยี่ยก็ได้ยื่นมือออกไปแล้วบีบคออันเรียวบางของมู่เฉียนซีเอาไว้
แน่นอนว่าเขาไม่ได้ใช้พละกำลังที่มากพอ มิเช่นนั้นคงได้ทำให้มู่เฉียนซีสิ้นลมไปใน
