ไม่มีทางขวางข้าได้หรอก! ในเมื่อข้าได้ออกมาแล้ว ข้าก็สามารถข้ามมิติทำให้หุ่นเชิดของข้าเชื่อฟังข้าได้”
ดวงตาของจิ่วเยี่ยในตอนนี้ล้ำลึกลงไปหลายเท่าแล้ว!
“จิ่วเยี่ย!” มู่เฉียนซีกอดจิ่วเยี่ยเอาไว้แน่น
แต่ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนัก ในตอนนี้นางรู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาเริ่มร้อนผ่าวขึ้นแล้ว
ฉึก! เสื้อผ้าของเขาฉีกขาด ความมืดมิดก็เริ่มแผ่กระจายไปทั่วทั้งตัวเขา
คัมภีร์หมื่นคำสาปกล่าว “เจ้าก็เป็นผู้ที่วิปริตคนนึงเหมือนกันนะ โดนคำสาปหนึ่งในคำสาปโบราณสิบสามชนิดอันน่ากลัวเช่นนั้นเข้าไปแล้ว นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเจ้าจะสามารถยืนหยัดมาได้นานถึงเพียงนี้ แต่เจ้าก็ทำได้เพียงเท่านี้แล้วล่ะ”
แกร่ก! หน้ากากที่บดบังใบหน้านั้นของจิ่วเยี่ยก็ได้แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ และใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยอักขระสาปสีดำ
ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกคู่นั้นพลันเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มและเต็มไปด้วยความกระหายเลือด
ต่อให้มู่เฉียนซีฉีดยาให้และให้เขากินยาหัวใจโพธิ์เข้าไป แต่กลับไม่ได้ผลเลยแม้แต่น้อย
คัมภีร์หมื่นคำสาปหัวเราะขึ้นด้วยความลำพองใจ “ฮ่า ๆ ๆ! สาวน้อย เจ้าใช้ยาลูกกลอนยับยั้งคำสาปของข้าเนี่ยนะ เจ้ามันช่างไร้เดียงสาเกินไปแล้ว เจ้าหมอนี่โดนคำสาปที่แข็งแกร่งที่สุดของข้า ต่อให้เป็นยาของหม้อเทพนิรันดร์มันก็ใช้ไม่ได้!”
“ทุกอย่างที่ศาลาเรือนรางเก้าชั้นทำกับข้า ข้าจะต้องเอาคืนเป็นเท่าตัวกับผู้ที่เป็นพันธสัญญาของมันถึงจะถูก หลังจากที่
