เสียง ตูม! ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น และได้หยุดการต่อสู้ไปชั่วครู่หนึ่ง จากนั้นก็ได้ต่อสู้กันขึ้นอีกครั้ง
“สุ่ยอู๋ซิน!” ในฐานะที่มู่เฉียนซีเป็นนักปรุงยา นางย่อมรู้ดีว่าสุ่ยอู๋ซินนั้นบาดเจ็บสาหัสมาก
นางรีบฉีดยาให้กับสุ่ยอู๋ซินหลายเข็ม จากนั้นก็เอายาลูกกลอนให้เขารักษาอาการบาดเจ็บ ก่อนจะมองไปที่ร่างชุดดำที่อยู่กลางอากาศนั้นด้วยความกระวนกระวายใจ
การต่อสู้ระหว่างจิ่วเยี่ยกับกู้เสี้ยวเทียนนั้นนางไม่อาจแทรกมือเข้าไปได้ แต่…
หากจิ่วเยี่ยใช้พลังไปมากมายเช่นนี้ จะต้องเกิดปัญหาขึ้นแน่
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “ท่านมู่ หากท่านสามารถพาท่านจิ่วเยี่ยออกไปได้ก็รีบพาออกไปให้เร็วที่สุดเถอะ! กู้เสี้ยวเทียนนั้นรับมือได้ยากมาก!”
หากพวกนางหนีไป กู้เสี้ยวเทียนต้องโกรธเกรี้ยวมากแน่นอน และคาดว่าคงจะฆ่าล้างทั้งเผ่ามังกรไปจนหมดสิ้น
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงขรึมว่า “พวกเจ้ามีวิธีล่าถอยที่ปลอดภัยหรือไม่?”
“เนื่องจากมีขีดจำกัดของกฎแห่งสวรรค์อยู่ เผ่าเทพไม่สามารถฆ่าล้างเผ่ามังกรได้ อย่างมากก็แค่สูญเสียมังกรไปบางส่วนเท่านั้น ท่านมู่ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเรา”
“เผ่าเทพทำไม่ได้ แต่การต่อสู้ภายในของเผ่ามังกรนั้นกลับทำได้!” มู่เฉียนซีกล่าวเสียงขรึม
สุ่ยอู๋ซินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “ท่านมู่ บางทีอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงที่ดีเกิดขึ้นก็ได้”
“อะไรคือการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น?”
“ท่านได้กำไลมิตินั้นไปแล้ว ข้างในมีไข่มุกมังกรวารีศักดิ์สิทธิ์อย
