“นี่เจ้าจะทำอะไร?” นายน้อยมังกรปีศาจกัดฟันกรอดพลางกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ให้คนของเจ้าหยุดก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”
“ไม่มีทาง!”
“เช่นนั้นเจ้าก็ไปตายได้แล้วล่ะ! ไม่เพียงแต่ร่างกายเจ้าเท่านั้นที่ตาย แม้แต่วิญญาณของเจ้าก็ต้องดับสูญไปด้วยเช่นกัน”
นายน้อยมังกรปีศาจกล่าวด้วยหน้าตาที่บิดเบี้ยวเนื่องจากความเจ็บปวดว่า “เจ้า…เจ้ากล้าเหรอ…”
“จะทำหรือไม่ทำ?” มู่เฉียนซีมีทางเลือกให้เขาเพียงแค่สองทางเท่านั้น
นายน้อยมังกรปีศาจกล่าว “พวกเจ้าทั้งหมดหยุดเดี๋ยวนี้!”
“ขอรับนายน้อย!” อย่างไรเสียนายน้อยของพวกเขาก็เป็นถึงอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์เป็นเลิศที่สุดของเผ่ามังกรปีศาจจ่านคง อีกทั้งยังมีสายเลือดของเผ่าเทพอีกด้วย จะตายไม่ได้เด็ดขาด
“ข้าจะพาคนของข้าล่าถอยไป เจ้าปล่อยข้าไปเถอะ!”
“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เจ้าจะเสนอข้อต่อรองกับข้า” กระบี่ของมู่เฉียนซีกรีดลึกลงไป
“เจ้าจะเอายังไงกันแน่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าได้ของล้ำค่ามาจากคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกรมาไม่น้อยใช่หรือไม่! เอามันออกมาให้ข้าให้หมด!”
“นี่เจ้า…” เขายังไม่ทันตะโกนจบก็เห็นกับสายตาอันเย็นชาคู่นั้นของมู่เฉียนซีแล้ว
ในตอนนี้ชีวิตของเขาได้ตกอยู่ในกำมือของมู่เฉียนซีแล้ว เขาไม่กล้าหุนหันพลันแล่นอีกต่อไป
ของล้ำค่าในคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกร
สายตาของนายน้อยมังกรปีศาจจับจ้องไปที่สุ่ยอู๋ซิน “สุ่ยอู๋ซิน ข้าได้ไข่มุกมังกรวารีศักดิ์สิทธิ์มาจากในคลังเก็บของล้
