ได้ยังไง?”
ทันทีที่เขาโบกมือขึ้น มิติมีดนั้นก็ได้โจมตีมาอีกครั้ง และพุ่งไปทางด้านหลังของมู่เฉียนซี
“เจ้าหนีไปได้ถึงสองสามครั้ง ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าหนีได้อีกแล้ว!”
มู่เฉียนซีได้ใช้พลังจิตทั้งหมดเพื่อออกมาจากตรงนั้นได้ เมื่อเผชิญกับการลอบโจมตีเช่นนี้นางจึงไม่สามารถตั้งรับได้ทัน
ใบหน้าของนายน้อยมังกรปีศาจเผยรอยยิ้มอันชั่วร้ายออกมา นางต้องตายแน่!
มู่เฉียนซีไม่สามารถตั้งรับได้ทัน สุ่ยจิงอิ๋งจึงต้องลงมือปกป้องนางอย่างดี ลำแสงสีฟ้าอ่อนได้ส่องสว่างขึ้น และมิติมีดนั้นก็ได้อันตรธานหายไปโดยที่ยังไม่ทันได้กระทบกับร่างของมู่เฉียนซี
นายน้อยมังกรปีศาจคิดจนหัวจะระเบิดก็คิดไม่ออกว่าพลังของเขาสูญหายไปได้อย่างไร และในตอนนี้เองมู่เฉียนซีก็ได้เอากระบี่ยาวสีแดงฉานเล่มหนึ่งออกมา และปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา
กระบี่ที่เต็มไปด้วยพลังแห่งการเข่นฆ่าเล่มนั้นได้ทาบลงบนคอของนายน้อยมังกรปีศาจ มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าแพ้แล้ว!”
เขาทุ่มสุดตัวที่จะโจมตีมู่เฉียนซี จนตอนนี้ไม่มีพลังที่จะตอบโต้กลับแล้ว เขาจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยความโกรธแค้นและกล่าวว่า “เจ้าไม่กล้าฆ่าข้า!”
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกตลกขบขันขึ้น “ไม่กล้า มีอะไรที่คนอย่างข้าไม่กล้าล่ะ!”
กระบี่มังกรเพลิงได้กรีดลงบนคอเขาจนเกิดรอยเลือดออกมา เขาไม่เพียงแค่รู้สึกเจ็บปวดที่ผิวหนังเท่านั้น แต่ยังรู้สึกราวกับว่าวิญญาณของเขากำลังถูกบางอย่างกลืนกินไปด้วย
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ
