เฝ้ามู่เฉียนซี
อย่างไรเสียการแย่งชิงของล้ำค่าในคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกร ข้าบริพารจะไม่ลงมือทั้งหมดได้อย่างไรกันล่ะ
เมื่อแน่ใจแล้วว่าบริเวณรอบ ๆ ไม่มีคนของกลุ่มเทพคนอื่น ๆ อยู่ มู่เฉียนซีจึงเริ่มลงมือทันที
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งออกไปลอบโจมตีคนเหล่านี้
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง!”
การโจมตีอย่างกะทันหันของอู๋ตี้กับเสี่ยวหง ทำให้พวกเขารับมือไม่ทันแม้แต่คนเดียว
“นี่เจ้า…เจ้ากล้า…” คนที่เหลือต่างก็จ้องมองไปที่มู่เฉียนซี
เห็น ๆ กันอยู่ว่าก่อนหน้านี้นางเป็นตัวประกันที่เชื่อฟังมากผู้หนึ่ง นึกไม่ถึงเลยว่าตอนนี้จะตอบโต้ขึ้นแล้ว
พลังของนางไม่ได้ถูกยับยั้งแต่อย่างใด ฉวยโอกาสในตอนที่ไม่มียอดฝีมืออยู่ตอบโต้ ช่างเป็นโอกาสที่ดียิ่งนัก
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “มีอะไรที่คนอย่างข้าไม่กล้าล่ะ!”
กระบี่มังกรเพลิงได้กวัดแกว่งตัดผ่านอากาศ มู่เฉียนซีตะโกนขึ้นอย่างเย็นชาว่า “บัวแดงพิฆาต!”
เสียง ตูม! ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น บัวอัคคีอันแดงฉานได้ระเบิดออกมา
“เจ้า…นี่เจ้าไม่ใช่มังกรวารีหรอกเหรอ? เหตุใดถึงเป็นมังกรอัคคีไปได้!” พวกเขายิ่งตกตะลึงพรึงเพริดมากขึ้น
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ก็มังกรวารีน่ะสิ!”
มังกรวารีสีฟ้าอันเย็นยะเยือกตัวหนึ่งพุ่งออกมา มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาว่า “ผนึกมังกรวารี!”
พลังธาตุวารี และพลังธาตุอัคคีได้แผ่ซ่านออกมาจากร่างของมู่เฉียนซี คนเหล่านี้เห็นเช่นนี้เข้าก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟจน
