ดอันคุ้นเคยทันที
“ซี!”
น้ำเสียงอันขุ่นมัวดังเข้ามาในหูของนาง
มู่เฉียนซีกล่าว “จิ่วเยี่ย ข้าเอาคัมภีร์หมื่นคำสาปมาได้สำเร็จแล้ว ทุกอย่างเป็นไปด้วยความราบรื่น แต่เจ้า…”
สิ่งที่มู่เฉียนซีเป็นห่วงมากที่สุดก็คือเขา
“เจ้ารู้สึกผิดปกติตรงไหนบ้างหรือไม่!” คัมภีร์หมื่นคำสาปที่สามารถทำให้คำสาปในร่างของจิ่วเยี่ยกำเริบขึ้นได้ตอนนี้อยู่ในร่างนาง และจิ่วเยี่ยอยู่ใกล้ชิดนางเช่นนี้ นางกลัวว่าคำสาปในร่างเขาจะกำเริบขึ้น
จิ่วเยี่ยกล่าว “ไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่เป็นไร”
มู่เฉียนซีหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไปเปราะหนึ่ง การปิดผนึกของอาถิงได้ผลจริง ๆ มิน่าล่ะว่าเหตุใดพลังของเขาถึงได้สูญเสียไปมากถึงเพียงนั้น แถมสีหน้าก็ดูแย่ลงมาก
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “เช่นนั้นก็ดีแล้ว รอให้พวกเราออกไปจากแดนมังกร แล้วเจ้ากลับไปยังแดนนรก ข้าจะเปิดคัมภีร์หมื่นคำสาปหาวิธีแก้คำสาปให้กับเจ้า แต่หากแดนนรกอยู่ห่างกับดินแดนสี่ทิศไม่มากพอแล้วละก็ ทางที่ดีเจ้าต้องไปอยู่ในที่ที่ไกลกว่าให้มาก จนคำสาปนั้นในร่างของเจ้ารับรู้ถึงคัมภีร์หมื่นคำสาปไม่ได้”
