้อตกลง ขอเพียงแค่พวกเจ้าไม่ย่างกรายเข้ามาใกล้หุบเขาทมิฬ ข้าก็จะไม่ทำอะไรสาวน้อยผู้นี้”
“หุบเขาทมิฬเป็นสถานที่ที่ตั้งอยู่ของคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกร พวกข้าจะวางใจให้พวกเจ้าอยู่ที่นี่ได้ยังไง” สุ่ยอู๋ซินกล่าว
“ข้าไม่มีกุญแจเทพเผ่ามังกร เปิดคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกรไม่ได้ พวกเจ้าวางใจได้! พวกข้าไม่สามารถเอาสิ่งใดไปได้แน่นอน แต่หากพวกเจ้ายังดื้อรั้นไม่ยอมฟังกันแล้วละก็ สาวน้อยรูปร่างหน้าตางดงามพรสวรรค์เป็นเลิศผู้นี้จะต้องตายอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน” ท่านลุงเก๋อหรี่ตายิ้มพลางกล่าว
สุ่ยอู๋ซิขมวดคิ้วขึ้น พยายามดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกมาว่า “ตกลง พวกข้าจะไป!”
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้น การแสดงช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก หากไม่ต่อสู้ก็ยากมากที่จะทำให้พวกมันคลายความระมัดระวัง
ท่านลุงเก๋อมองสุ่ยอู๋ซินจากไปด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง ส่วนมู่เฉียนซีถลึงตาจ้องมองเขาด้วยความโกรธเกรี้ยว
“เจ้าฆ่าข้าไปซะให้สิ้นเรื่องเถอะ เอาข้ามาเป็นตัวประกันข่มขู่คนอื่นเช่นนี้ ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก!”
ท่านลุงเก๋อกล่าว “สาวน้อย เจ้าวางใจเถอะ ข้ายังใช้ประโยชน์จากเจ้าได้อีกเยอะ! ข้าจะฆ่าเจ้าได้อย่างไรกันล่ะ!”
