ะเยือก เขากล่าว “เจ้าก็น่าจะรู้ดีว่าสภาพแวดล้อมของเผ่ามังกรมันแย่เพียงใด ไม่เหมาะสมกับซีเลยแม้แต่น้อย”
สุ่ยอู๋ซินพยักหน้าและกล่าวว่า “ท่านจิ่วเยี่ยพูดถูก ขออภัยด้วยที่ข้าคิดไม่รอบคอบ”
“ไม่ได้ หากพลาดโอกาสไปจะทำเช่นไรล่ะ?”
“ข้าย่อมมีวิธีให้พวกเขาส่งข่าวให้ข้าทันทีเมื่อซากปรักหักพังของสุสานมังกรนั้นเปิดขึ้น”
มู่เฉียนซีถลึงตาใส่เขา ก่อนจะกล่าวว่า “แล้วยังไง! เจ้าคิดจะหาวิธีมาที่นี่คนเดียวใช่หรือไม่”
จิ่วเยี่ยกล่าว “อืม!”
“นี่เจ้ายังกล้ายอมรับอีกเหรอ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยด้วยน้ำเสียงโกรธเคือง
