่ที่ไหนนั้น ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ก่อนที่เกาะราชามังกรจะถูกปิดผนึกลง ข้าก็เป็นแค่องค์รัชทายาทของเผ่ามังกรทองเท่านั้น ท่านพ่อของข้าต่อสู้กับมังกรปีศาจกลืนสวรรค์จนตาย เขาไม่ได้บอกอันใดกับข้า”
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจขึ้น “เป็นเช่นนี้ไปได้ยังไง?”
“ท่านพ่อไม่มีทางยอมให้มรดกของเกาะราชามังกรหายสาบสูญไปแน่นอน ดังนั้นก่อนที่ท่านจะตายจากไปท่านได้ทิ้งพลังของท่านและมรดกส่วนหนึ่งของเกาะราชามังกรเอาไว้ ตราบใดที่ผู้สืบทอดมรดกของท่านรับมรดกต่อ เช่นนั้นก็สามารถรู้ได้แล้วว่าคลังเก็บของล้ำค่าของเกาะราชามังกรอยู่ที่ใด”
“ผู้สืบทอดมรดกผู้นั้นก็คือเจ้า” มู่เฉียนซีหันไปมองจินหลิวกวงพลางกล่าว
“ในตอนนี้ผู้ที่เหมาะสมที่สุดไม่ใช่ข้า ถึงอย่างไรร่างกายของข้าในตอนนี้ก็อ่อนแอมาก” จินหลิวกวงกล่าวอย่างทอดถอนใจเล็กน้อย
เขามองไปที่เฮยเย้าและกล่าวว่า “ลูก เจ้าไปรับมรดกนั้นต่อจากท่านปู่ของเจ้าเถอะ! เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าจะตัดสินใจเลือกเช่นไร พ่อจะไม่เข้าไปก้าวก่ายเจ้า”
“แต่ว่า มันเป็นของท่านพ่อนะขอรับ” เฮยเย้ากล่าว
“ของของข้า แล้วไม่ใช่ของของเจ้าหรือ เจ้ามีความสามารถมากกว่าพ่ออย่างข้า และเป็นความหวังของเผ่ามังกรของพวกเราได้ ปล่อยวางและไปจัดการเถอะ!”
เฮยเย้ามองไปที่มู่เฉียนซี เขาอยากจะช่วยนาง
ครั้นแล้วเฮยเย้าจึงพยักหน้าและกล่าวว่า “ท่านพ่อ ข้าเข้าใจแล้วขอรับ”
จินหลิวกวงบอกสถานที่ที่ท่านปู่ของเฮยเย้าได้ทิ้งพลังเอาไว้ให
