กลางอากาศปรากฏภาพลวงตาขนาดใหญ่ภาพหนึ่งถูกเปลวไฟอันแดงฉานห่อหุ้มเอาไว้
มังกรทั้งสี่เผ่าไม่รู้ว่าตกลงแล้วมันเกิดอันใดขึ้นกันแน่
แต่พวกเขารู้ดีว่ามันแข็งแกร่งมาก!
น้ำเสียงอันหยิ่งยโสเสียงหนึ่งดังขึ้น “ข้าจะอยู่ที่ใดแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย ตอนนี้ข้าจะเผาเจ้าให้กลายเป็นผุยผง”
“อ๊า!” มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ตกใจราวกับโง่เขลาไปแล้วก็มิปาน เมื่อถูกเปลวไฟนี้แผดเผาเข้าแล้วก็ไม่รู้สึกใด ๆ ทั้งสิ้น
ผ่านไปครู่หนึ่งเสียงกรีดร้องครวญครางก็ดังขึ้น
อ๊า!
เสียงร้องนี้ดังลั่นจนสามารถทำให้มังกรทั่วทั้งแดนมังกรได้ยินได้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเจ็บปวดทรมานมากเพียงใด
อู๋ตี้ที่อยู่ในอ้อมกอดของมู่เฉียนซีพึมพำว่า “เจ้าหมูขี้เกียจนี่ก็เสแสร้งเก่งชะมัดเลย ทำเอาเจ้านั่นตกใจกลัวไปหมดแล้ว”
“อย่าฆ่าข้า อย่าฆ่าข้าเลย ข้าจะไปให้พ้นหน้าเจ้าเดี๋ยวนี้” มังกรปีศาจกลืนสวรรค์กล่าวเสียงต่ำ
เสี่ยวหงยิ้มชั่วร้ายและกล่าวว่า “ไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้นะเหรอ เจ้าคิดว่าความเร็วของเจ้าจะเร็วกว่าเปลวไฟของข้าอย่างนั้นเหรอ?”
มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ได้ยินเสียงนี้ก็ตกใจจนพลังยุ่งเหยิง และร่างแยกทั้งหมดของมันก็อันตรธานหายไป เหลือเพียงแค่ร่างแท้ของมันร่างเดียวเท่านั้น
ในตอนนี้จะหนีก็ไม่ได้ จะไม่หนีก็ไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะต้องทำเช่นไรดีแล้ว
นี่มันช่างโชคร้ายยิ่งนัก กว่าจะออกมาจากผนึกนั่นได้มันก็ไม่ง่ายเลย นี่ยังต้องมาเจอกับดาวมฤตยูเช่นนี้อีก
ครั้นแล
