ยเย้าหาสถานที่ต่อไปเจอ เขาก็ได้แผ่ซ่านพลังอำนาจสายเลือดราชาออกมา
สายเลือดราชานี้ดุจดั่งบุปผาที่หอมหวนได้ยั่วยวนให้ผึ้งมาดอมดม
เมื่อมีผู้คุ้มกันก็ย่อมมีศัตรู
การต่อสู้ครั้งที่สองก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว
มีผู้คุ้มกันไม่น่ากลัว แต่ผู้ที่น่ากลัวที่สุดก็คือบุรุษชุดดำผู้นั้น
ไม่ว่ากลุ่มเทพจะส่งยอดฝีมือมามากมายเพียงใด ในที่สุดก็ต้องกลายเป็นโครงกระดูกขาวภายใต้เงื้อมมือของจิ่วเยี่ย จากนั้นก็กลายเป็นผู้ที่ถูกจิ่วเยี่ยควบคุม และกลายเป็นกำลังในการต่อสู้ของพวกเขาไปในที่สุด
มังกรของกลุ่มเทพเหล่านั้นเห็นเช่นนี้เข้าก็แทบจะกระอักเลือดออกมาก็มิปาน มีมังกรเช่นนี้อยู่ตั้งแต่เมื่อใดแล้ว
การมีอยู่ของบุรุษผู้นี้ทำให้พวกเขาไร้ซึ่งหนทางแล้วจริง ๆ
แดนมังกรใหญ่มาก ต่อให้เฮยเย้ารู้สึกตอบสนองต่อที่อยู่ของเกาะราชามังกรได้ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่วันสองวันจะสามารถหาเจอได้
หลังจากที่เขาได้เปลี่ยนสถานที่หาไปเรื่อย ๆ กลุ่มที่คุ้มกันเขาเหล่านั้นก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนเหล่าพวกของกลุ่มเทพก็ยิ่งน่าสังเวชมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน
“นายท่าน ทำเช่นไรดีขอรับ ตกลงจะยอมให้มังกรทองน้อยนั่นเปิดเกาะราชามังกรจริง ๆ เหรอขอรับ?”
“การเปิดเกาะราชามังกรนั้นมันไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่ฐานะของบุรุษผู้นั้น ตรวจสอบออกมาเป็นอย่างไรบ้างแล้ว?”
“บุรุษผู้นั้น ตั้งแต่ต่อสู้มาไม่ได้เผยร่างมนุษย์ออกมาเลยขอรับ พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นคนของเผ
