ท่านก็จะยอมรับให้ข้าเรียกท่านว่านายท่านเอง”
สุ่ยอู๋ซินพามู่เฉียนซีเข้าไปในห้องตำราของเขา นอกจากจิ่วเยี่ยแล้ว คนอื่น ๆ ก็ไม่สามารถตามเข้าไปได้
ผู้อาวุโสที่อยู่ด้านนอกเหล่านั้นโกรธเกรี้ยวจนแทบจะระเบิดขึ้นแล้ว พวกเขาลากผู้อาวุโสสามมังกรอัคคีมาและกล่าวว่า “สาวน้อยผู้นั้นเป็นคนประเภทใดกันแน่ ท่านหัวหน้าเผ่าถึงได้เรียกนางว่านายท่านเช่นนั้น หรือว่าท่านหัวหน้าเผ่าจะรู้สึกรักแรกพบกับนาง ดังนั้น…”
“ข้าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าท่านหัวหน้าเผ่าผู้ที่สูงส่งเกินเอื้อมจะเรียกสาวน้อยผู้นั้นว่านายท่าน”
ในตอนนี้เองเฮยเย้าก็กล่าวขึ้นว่า “เป็นหัวหน้าเผ่ามังกรวารีแล้วอย่างไร หากท่านมู่ยอมเป็นเจ้านายของข้า ข้าก็ไม่ปฏิเสธ”
พวกเขารู้สึกว่ามังกรทองน้อยผู้ที่มีสายเลือดเผ่าราชาผู้นี้กับท่านหัวหน้าเผ่าของพวกเขาล้วนแต่เป็นบ้าไปแล้ว
“นายท่านเชิญนั่ง!” เมื่อเข้ามาในห้องตำรา สุ่ยอู๋ซินก็กล่าวด้วยความอ่อนโยน
“เจ้ามีอะไรก็พูดมาตรง ๆ เถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าว
“นายท่านคงไม่รู้ว่าแดนมังกรเกิดขึ้นได้อย่างไร ในตอนแรกที่เกิดความโกลาหล ท่านมังกรวารีเป็นผู้ที่เปิดแดนมังกรแห่งนี้ และมอบดินแดนแห่งความสุขนี้ให้กับเผ่ามังกร ท่านมังกรวารีเป็นผู้สร้างประวัติศาสตร์ของมังกรเทพ” สุ่ยอู๋ซินกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “ต่อให้มังกรวารีจะเป็นผู้มีพระคุณของเผ่ามังกร แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่หัวหน้าเผ่ามังกรวารีอย่างเจ้าจะมาเรียกข้าว่านายท่าน!”
“นั่นก็
