มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจมาก “ข้าสู้กับเจ้า?”
ไม่เพียงแต่มู่เฉียนซีเท่านั้นที่ประหลาดใจ มังกรอื่นก็ประหลาดใจและตกใจขึ้นเช่นกัน
“ท่านหัวหน้าเผ่า นี่ท่านว่ายังไงนะ ท่านจะต่อสู้กับแม่นางน้อยผู้นี้เหรอขอรับ”
“ท่านหัวหน้าเผ่า ท่านไม่ได้ลงมือมานานแล้ว และครั้งนี้นึกไม่ถึงเลยว่าจะลงมือกับสาวน้อยผู้นี้”
“สาวน้อยผู้นี้อายุยังน้อย พลังไม่แข็งแกร่งพอ เกรงว่าหัวหน้าเผ่าคงจะลงมือได้เพียงแค่ไม่กี่กระบวนท่า!”
ผู้อาวุโสสามมังกรอัคคีก็คิดว่าตนเองหูฝาดไปแล้ว อย่างไรเสียหัวหน้าเผ่ามังกรวารีก็ไม่ได้ลงมือมานานมากแล้ว
ถึงแม้ว่าจะเป็นหัวหน้าเผ่าของเขาอยากที่จะแลกเปลี่ยนความรู้ประลองฝีมือกับหัวหน้าเผ่ามังกรวารี หัวหน้าเผ่ามังกรวารีก็ไม่ตอบตกลง
ทว่า ตอนนี้…
เขารีบกล่าวขึ้นว่า “ท่านหัวหน้ามังกรวารี ท่านมู่เป็นมนุษย์คนนึง เพิ่งจะอายุครบสิบหกปี เพิ่งโตเป็นผู้ใหญ่ได้ไม่นาน พลังความแข็งแกร่งอย่างมากก็เทียบเท่ากับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามเท่านั้น เกรงว่าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่าน!”
ต่อให้เป็นหัวหน้าเผ่าทั้งห้าเผ่า ก็ไม่มีผู้ใดรู้ได้ว่าพลังของหัวหน้าเผ่ามังกรวารีนั้นแข็งแกร่งถึงขั้นใด
จิ่วเยี่ยยืนขวางหน้ามู่เฉียนซีไว้ ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกนั้นมองไปที่สุ่ยอู๋ซิน “หากจะสู้ ข้าก็จะร่วมด้วย!”
พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นแผ่ซ่านไปทั่วทั้งวังมังกรวารี
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “สิ่งที่ข้าต้องการ ไม่ใช่ต่อสู้กับเจ้า”
สายตาของเขาจับจ
