นหมื่นเท่า แต่เมื่อตกลงมาอย่างบ้าคลั่งกลับทำอะไรมู่เฉียนซีได้ไม่มากนัก
อย่างมากก็แฉลบตัดเสื้อของนางเท่านั้น แต่ถึงกระนั้น จิ่วเยี่ยก็ทนที่จะไม่ลงมือไม่ได้
พลังรอบตัวเขาเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ดูเหมือนว่าหัวหน้าเผ่ามังกรวารีจะรับรู้ได้แล้ว มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “เอาล่ะ พอแล้ว ไม่สู้แล้ว”
บุรุษผู้นั้นเป็นคนที่ห่วงใยนางมาก ในขณะเดียวกันเขาก็เป็นคนที่นางห่วงใยมากเช่นกัน เขาไม่อยากต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายกับบุรุษผู้นี้
อีกอย่าง ร่างกายของในตอนนี้ไม่ค่อยจะดีมากนัก
มู่เฉียนซีตกตะลึงขึ้น นางกล่าว “แค่นี้ก็จบแล้วเหรอ”
“ที่ข้าต่อสู้กับเจ้า ไม่ใช่เพื่อตัดสินแพ้ชนะ ข้าเพียงแค่อยากจะดูทักษะวิญญาณของเจ้าก็เท่านั้น”
“ดูทักษะวิญญาณของข้า นี่เจ้ามีจุดประสงค์ใดกันแน่” นางรู้สึกว่าหัวหน้าเผ่ามังกรวารีผู้นี้ต้องค้นพบอะไรบางอย่างแล้วเป็นแน่
เมื่อเห็นว่านางระมัดระวังเช่นนี้ หัวหน้าเผ่ามังกรวารีก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนและกล่าวว่า “เจ้าอยากจะเห็นกายแท้ของข้าหรือไม่!”
มังกรเหล่านั้นของเผ่ามังกรวารีต่างก็ตกตะลึงจนดวงตาเบิกกว้าง “อะไรนะ ท่านหัวหน้าเผ่าจะให้สาวน้อยผู้นั้นดูกายแท้!”
“พวกเราเป็นผู้อาวุโสมานานหลายหมื่นปีแล้ว ท่านหัวหน้าเผ่ายังไม่เคยให้พวกเราได้ดูกายแท้เลยสักครั้ง!”
“ท่านหัวหน้าเผ่าให้สาวน้อยผู้นี้ดูกายแท้ หรือว่าจะชอบสาวน้อยผู้นี้เข้าแล้ว!”
ผลลัพธ์ก็คือ องค์ชายจิ่วเยี่ยยิ่งทวีความโกรธมากขึ้นแ
