นใจว่า ‘เจ้าหมาป่าเจ้าเล่ห์!’
บอกว่าสำคัญมาก จะมีใครเชื่อกันเล่า! ถูกโยนอยู่ในมุมจนฝุ่นเกาะหนาถึงเพียงนั้นแล้ว!
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเอาของแลกแทนได้หรือไม่?”
“แม่นางมู่ก็เห็นแล้วนี่ว่าเผ่ามังกรอัคคีของข้าไม่ได้ขาดแคลนสิ่งใดเลย ของล้ำค่าก็มีมากโขปานนี้ เกรงว่าเจ้าคงไม่มีสิ่งใดจะเอามาแลกให้ข้าใจเต้นแรงได้หรอก”
ลำแสงสีแดงเพลิงแสงหนึ่งส่องสว่างขึ้น มู่เฉียนซีเอาของสิ่งหนึ่งออกมา และกล่าวกับหัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีว่า “แล้วหากว่าเป็นสิ่งนี้ล่ะ!”
หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีตกตะลึงขึ้น “นะ นี่ นี่มันต้นวิญญาณเพลิง ต้นวิญญาณเพลิงจริง ๆ ด้วย!”
“ข้า…ต้นวิญญาณเพลิง! เจ้ามีสิ่งนี้ได้อย่างไร?”
หากไม่มีจิ่วเยี่ยอยู่ข้างกายมู่เฉียนซี เกรงว่าหัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีคงจะพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีไปแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคี ตกลงเจ้าจะแลกหรือไม่แลก?”
หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีกล่าว “แลก! แลกแน่นอน!”
เอาแผ่นเหล็กไร้ประโยชน์มาแลกกับต้นวิญญาณเพลิง มันช่างคุ้มค่ายิ่งนัก
ถึงแม้ว่าต้นวิญญาณเพลิงนี้จะเป็นแค่ต้นเล็ก ๆ แต่พลังธาตุอัคคีบนเกาะของพวกเขานั้นสามารถเร่งให้มันเจริญเติบโตเร็วได้
มู่เฉียนซีกล่าว “หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคี ข้าไม่ได้หมายความว่าจะแลกกับแผ่นเหล็กธรรมดา ๆ นี้แค่แผ่นเดียว แต่ข้าจะแลกกับเงื่อนไขหนึ่งข้อ”
“เงื่อนไขอะไร?” หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีมองมู่เฉียนซีด้วยความระแวดระวัง เขารู้สึกว่าสาวน้อยผู้น
