อกมาให้ข้าทั้งหมด”
“ขะ ข้า ข้าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น ข้ารู้แค่สองคนนี้เท่านั้น”
“เจ้ากำลังโกหกข้า อย่างไรเสียเจ้าก็เป็นวิญญาณระดับสัตว์เทพ ตำแหน่งของเจ้านั้นไม่ได้ต่ำเลย ด้วยวิญญาณแล้วยิ่งสามารถทำให้เจ้ารู้เรื่องได้มากมาย ไม่ใช่หรอกเหรอ?”
“ขะ ข้า หากว่าข้าทรยศหักหลัง ข้าจะต้องตาย!”
“ระหว่างความตายกับการที่ดวงจิตของเจ้าจะดับสลายเจ้าก็เลือกเอาเองเถอะ!” ในตอนนี้กระบี่มังกรเพลิงได้ระเบิดเปลวไฟอันแดงฉานออกมาแล้ว
เขารับรู้ได้แล้วว่าดวงจิตของตนเองนั้นกำลังจะดับสูญไป ในที่สุดเขาก็ยอมจำนน “ข้าบอกแล้ว ๆ ข้าจะบอกหมดทุกอย่าง! เจ้าอย่าทำเช่นนี้ได้หรือไม่!”
ดึกดื่นเที่ยงคืน ประตูห้องของหัวหน้าเผ่าอัคคีถูกสัตว์สองตัวถีบออกรุนแรง
ปัง ปัง! ศพสองศพถูกโยนเข้าไปในห้องของหัวหน้าเผ่าอัคคี
“ใคร?” หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีกล่าวขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว
สุดท้ายเขาก็ได้เห็นกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์แปลกหูแปลกตาสองตัว เจ้าสองตัวนี้ดูเหมือนจะไร้พิษภัย พลังก็ไม่ได้แข็งแกร่งอันใดนัก
ทว่า เขากลับรู้สึกหวาดกลัวอย่างแปลกประหลาด
“พวกเจ้า…”
น้ำเสียงอันเย็นยะเยือกเสียงหนึ่งดังขึ้น “หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคี พวกเรามาที่เผ่าสูงศักดิ์ ถึงแม้ว่าจะมาขอความช่วยเหลือ แต่อย่างน้อยพวกเราก็เป็นแขก!”
“เฮยเย้าเข้าไปสถานที่ฝึกฝนนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสปางตายไม่พอ ตอนนี้นอนรักษาตัวอยู่ในวังมังกรอัคคีของพวกเจ้าแต่กลับถูกลอบทำร้ายเช่นนี้อีก หัวหน้า
