เฉียนซีกล่าว “เฮยเย้า ลำบากเจ้าแล้ว”
เฮยเย้าส่ายหน้าพลางกล่าว “ไม่ได้ลำบากอะไร สู้ความลำบากในเมื่อก่อนไม่ได้เลยสักนิด ตอนนี้ต่างหากสิ่งที่ข้าต้องการ”
แม้ว่าความตายจะมาเยือน เขาก็มีพลังในการต่อสู้ มันดีกว่าในเมื่อก่อนมาก
หลังจากที่ได้รู้ข่าวว่าเฮยเย้าฟื้นขึ้นมาแล้ว ผู้พิทักษ์ในสถานที่ฝึกฝนและองครักษ์ที่เฝ้าวังมังกรต่างก็พากันมาขอรับโทษ
ด้านนอกห้องของเฮยเย้าในตอนนี้มีคนมากมายต่างพากันมาคุกเข่าขอรับโทษ พวกเขาเกือบจะทำให้เผ่ามังกรทองสูญเสียทายาทไปแล้ว ความผิดนี้ใหญ่หลวงยิ่งนัก
ต่อมา หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีและผู้อาวุโสสูงสุดก็มาเพื่อรับโทษเช่นกัน
หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีกล่าว “ฝ่าบาทเฮยเย้า เป็นเพราะกระหม่อมดูแลเผ่ามังกรอัคคีไม่ดีพอ ทำให้ฝ่าบาทตกอยู่ในอันตรายเช่นนี้ กระหม่อมมาขอรับโทษพ่ะย่ะค่ะ”
นี่เป็นครั้งแรกที่เฮยเย้าได้เห็นกับสถานการณ์เช่นนี้ ถึงแม้ว่าใบหน้าจะเฉยเมยไร้ซึ่งอารมณ์และความรู้สึกใด ๆ แต่สายตาของเขากลับเหลือบมองไปที่มู่เฉียนซี ไม่รู้ว่าต้องรับมือเช่นไร
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “เฮยเย้าเกือบจะตายไปสองครั้งสองครา พวกเจ้าจะมาขอโทษด้วยวาจาแล้วจะสิ้นเรื่องอย่างนั้นเหรอ!”
หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีกล่าว “ไม่เป็นเช่นนั้นแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ พวกเราจะชดใช้ให้กับฝ่าบาทเฮยเย้าพ่ะย่ะค่ะ”
“เรื่องชดใช้ ต้องเป็นพวกข้าที่จะเป็นคนกำหนดว่าพวกเจ้าควรชดใช้เช่นไร” มู่เฉียนซีกล่าว
“ตกลง พวกเจ้าเป็นคนกำหนด!”
