ดว่าข้าจะกลัวเจ้าอย่างนั้นเหรอ?”
ความแข็งแกร่งเดิมของวิญญาณดำนี้คาดว่าจะแข็งแกร่งมาก ดังนั้นการปรากฏตัวของอู๋ตี้นั้นไม่ได้ทำให้เขาหวาดกลัวเลย
วิญญาณสีดำโจมตีอู๋ตี้อีกครั้ง และการโจมตีทางพลังจิตอันแข็งแกร่งนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำกว่าระดับเจ็ดตัวสั่นได้
แต่อู๋ตี้กลับไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นเลย มันสะบัดหูและกล่าวว่า “อาศัยเจ้าเพียงแค่นี้ก็คิดจะโจมตีข้าด้วยพลังจิตอย่างนั้นเหรอ ข้าอยากจะหัวเราะเจ้าให้ฟันหลุดจริง ๆ!”
ปัง ปัง ปัง!
ฉึก!
ครั้นแล้วอู๋ตี้จึงเริ่มฉีกวิญญาณของเขา ทำให้วิญญาณของเขาเริ่มอ่อนแอลงเรื่อย ๆ
เขาตะโกนขึ้นว่า “นายท่าน ช่วยด้วย! ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ได้โปรด! หากท่านยังฉีกวิญญาณข้าต่อไปเช่นนี้มีหวังดวงจิตข้าคงดับสลายเป็นแน่”
นี่มันเป็นแมวประหลาดใดกันแน่ เห็น ๆ กันอยู่ว่าเป็นเพียงแค่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่อ่อนแอตัวหนึ่งเท่านั้น แต่เหตุใดพลังจิตถึงได้ช่างน่ากลัวถึงเพียงนี้
ปัง ปัง! เสี่ยวหงก็จัดการกับสองคนนั้นแล้ว และมันก็เหลือบมองไปที่วิญญาณสีดำก่อนจะกล่าวว่า “ที่แท้เจ้าแมวโง่อย่างเจ้าก็จับหนูได้แล้วนี่เอง!”
“ช่างเป็นหนูน้อยที่อ่อนแอยิ่งนัก!”
วิญญาณสีดำจ้องมองไปที่หมูน้อยตัวนั้น เขาถูกแมวประหลาดที่ทรงพลังและลึกลับตัวนี้จับได้แล้วยังไม่พอ เจ้าหมูน้อยตัวนี้ยังกล้าที่จะดูถูกมันอีก
ดวงตาของเสี่ยวหงดูอันตรายขึ้นและมันก็กล่าวว่า “เป็นอะไรไปล่ะ ข้าบอกว่าเจ้าเป