ข็งแกร่งพออย่างนั้นเหรอ?”
“ข้าจะแข็งแกร่งขึ้นให้ได้”
หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีกล่าว “พรสวรรค์ของเจ้าไม่เลว ฝึกฝนต่ออีกสักหลายพันปีก็ได้แล้ว เจ้าสามารถเลือกอยู่ฝึกฝนที่เผ่ามังกรอัคคีของข้าได้”
“หลายพันปี!” เวลาหลายพันปีที่เผ่ามังกรสามารถรอได้ แต่คำสาปในร่างจิ่วเยี่ยนั้นไม่สามารถรอได้อย่างแน่นอน
เฮยเย้ารู้ดีว่ามู่เฉียนซีนั้นร้อนใจ เขาจึงมองไปที่หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีและกล่าวว่า “ข้าไม่สามารถรอนานเช่นนั้นได้!”
“นี่เจ้าต้องการเอาแต่ใจตัวเองจนทำให้เผ่ามังกรอัคคีของข้าดับสิ้นไปด้วยอย่างนั้นเหรอ เผ่ามังกรของพวกเราเป็นถึงเผ่าสัตว์เทพโบราณที่แข็งแกร่งเชียวนะ” หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีกล่าวด้วยน้ำเสียงอันเฉียบขาด
“ข้า…” เฮยเย้าก้มหน้าลง สายเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในกระดูกของเขาไม่ยอมให้เขาดื้อรั้นเอาแต่ใจตัวเองได้ มู่เฉียนซีก็ไม่ทำให้เขาต้องลำบากใจเช่นกัน นางกล่าวว่า “หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีก็กล่าวอย่างตรงไปตรงมามาได้เลย ว่าหากต้องการเปิดเกาะราชามังกรก็จะต้องให้มังกรทองมีความแข็งแกร่งถึงระดับใด ส่วนสัตว์ประหลาดที่ถูกผนึกบนเกาะราชามังกรตนนั้น พวกข้าสองคนจะช่วยแบ่งเบากำลังในการต่อสู้ให้พวกเจ้าแทนเฮยเย้าเอง”
“พวกเจ้า…” มังกรอัคคีเหล่านี้มองมาที่มนุษย์ทั้งสองอย่างพิจารณา
นายน้อยมังกรอัคคีรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว “ใช่ ๆ! ท่านพ่อ มีอาจารย์ของข้าอยู่ด้วยพวกท่านยังจะต้องกลัวสิ่งใดอีก สัตว์ประหลาดนั่นนะเหรอ เพียงแค