ี และเช้าวันต่อมาเมื่อตะวันโผล่ขึ้นเส้นขอบฟ้า จู่ ๆ ก็มีมังกรวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก
“ท่านหัวหน้าเผ่าขอรับ ท่านหัวหน้าเผ่า…”
หัวหน้าเผ่ามังกรไม้กล่าว “มีเรื่องอันใด หรือว่ามีต้นไม้เหี่ยวเฉาเพิ่มขึ้นอีกแล้วเหรอ?”
“ไม่ขอรับ ไม่ใช่ ต้นไม้ต้นนั้น ต้นไม้ต้นนั้นดีขึ้นแล้วขอรับ”
“ดีขึ้นแล้ว!” หัวหน้าเผ่ามังกรไม้รีบวิ่งไปและก็ได้เห็นต้นไม้สูงตระหง่านต้นที่เมื่อวานมู่เฉียนซีได้ฉีดยาเข้าไปต้นนั้นกลับฟื้นคืนสภาพเดิมแล้ว อีกทั้งยังออกดอกออกผลดีอีกด้วย
มังกรไม้เหล่านี้ต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “ท่านหัวหน้าเผ่า นี่มัน นี่มันมหัศจรรย์จริง ๆ ขอรับ!”
“วิเศษเลย ต้นไม้ใบหญ้าในเกาะว่านเซินฉงได้รับการช่วยเหลือแล้ว”
“……”
หัวหน้าเผ่ามังกรไม้รีบวิ่งไปหามู่เฉียนซี แต่ยังไม่ทันได้เข้าไปในเรือนก็ถูกจิ่วเยี่ยขวางเอาไว้
“หากไม่อยากตายก็อย่าเข้าไปรบกวนซี!”
น้ำเสียงอันเย็นยะเยือกนี้เต็มไปด้วยจิตสังหาร ทำให้หัวหน้าเผ่ามังกรไม้หวาดกลัวจนอกสั่นขวัญหาย
“เจ้า นี่เจ้าเป็นใครกันแน่ หรือว่าเจ้าเป็นคนของเผ่าเทพ!”
พลังความแข็งแกร่งเช่นนี้ ดวงจิตแข็งแกร่งจนถึงขั้นทำให้คนหวาดกลัวจนตัวสั่นได้
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว!”
หัวหน้าเผ่ามังกรจะกล้ากล่าวสิ่งใดอีกเล่า คนที่ถูกปฏิเสธที่จะเชื้อเชิญเข้าไปอย่างเขาก็ทำได้เพียงแค่รออยู่ด้านนอกอย่างเชื่อฟังเท่านั้น รอผู้ที่ช่วยชีวิตพวกเขาหลับจนตื่นขึ้นมาเอง
เ
