วกข้าอีก ข้าเกรงว่าพวกเจ้าจะได้รับบาดเจ็บเอาได้!”
“รีบไปซะเถอะ! พวกข้าจะถือว่าไม่เห็นพวกเจ้าก็แล้วกัน!”
มู่เฉียนซีกับเฮยเย้าหันมองหน้ากันคราหนึ่ง นี่มันอะไรกัน?
เผ่ามังกรสายเลือดที่สูงศักดิ์ที่สุดควรจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันสิถึงจะถูก! เหตุใดตอนนี้ถึงได้ดูเหมือนว่าเป็นศัตรูกันก็มิปาน
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่ไป! ข้ามีเรื่องสำคัญต้องการเจอหัวหน้าเผ่าของพวกเจ้าจริง ๆ”
“หึ ๆ ๆ! ไม่ไปก็ดี! ตอนนี้พวกเจ้าอยากจะไปก็ไปไม่รอดแล้วล่ะ”
“ข้าสาบานเอาไว้นานแล้วว่าหากมังกรเผ่ามังกรอัคคีของพวกเจ้าย่างกรายเข้ามาในเผ่ามังกรไม้ของข้าอีก ข้าไม่มีทางปล่อยพวกเจ้าไปแน่”
“……”
มู่เฉียนซีก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เดิมทีนิสัยของเผ่ามังกรไม้จะนุ่มนวลและอ่อนโยน แต่เหตุใดตอนนี้ถึงได้ดุร้ายเช่นนี้ล่ะ!
ตกลงมังกรของเผ่ามังกรอัคคีไปท้าทายพวกเขาไว้อย่างนั้นเหรอ?
“ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นแม่มังกรแล้ว แต่พวกเจ้าก็เป็นมังกรของเผ่ามังกรอัคคี ข้าคิดว่าพวกข้าก็ไม่จำเป็นต้องมีความเกรงใจใดแล้ว”
“ลงมือเถอะ! ครั้งนี้ข้าจะต้องสั่งสอนพวกเจ้าให้หนัก”
“……”
มู่เฉียนซีเหลือบมองพวกเขาและกล่าวว่า “พวกเจ้าเป็นผู้ใหญ่มานานแล้วหรือไม่?”
“ข้าเพิ่งจะเป็นผู้ใหญ่แค่สามร้อยปี!”
“ข้าห้าร้อยปีแล้ว”
“……”
มังกรไม้เหล่านี้ตอบทีละคน
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเพิ่งจะเป็นผู้ใหญ่มาแค่ปีกว่าเอง พวกเจ้าแน่ใจแล้วเหรอว่าจะสู้กับข้า ต่อให้พวกเจ้าสู้กับข้าจริง ๆ และต
