เฮยเย้าก้มหน้าพลางกล่าว “ข้าแอบเข้ามา ขอโทษที่รบกวนท่านมังกรวารีขอรับ ข้าจะออกไปเดี๋ยวนี้”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “ไม่เป็นไร อ่านด้วยกันก็ได้”
เฮยเย้ารู้สึกปลื้มใจเล็กน้อย มู่เฉียนซีกวาดสายตามองชั้นตำราทีละชั้น ตำราที่นางตามหาโดยเฉพาะนั่นก็คือตำราที่เกี่ยวกับเกาะราชามังกรและคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกร
เกาะลอยฟ้าช่างเล็กเกินไปจริง ๆ ข้อมูลที่มีประโยชน์ก็ไม่เลวเลย
มู่เฉียนซีเปิดตำรา และพบว่าเฮยเย้านั้นกำลังมองนางอยู่ตลอด
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้ามองอะไร?”
“ท่านมังกรวารีต้องการไปเกาะราชามังกรใช่หรือไม่?” เฮยเย้ากล่าวถาม
มู่เฉียนซียิ้มและกล่าวว่า “ใช่! ข้าอยากไปเกาะราชามังกร เพราะข้ามีเรื่องบางอย่างต้องทำ”
“เรื่องที่ท่านมังกรวารีต้องทำ ท่านต้องทำได้แน่นอน เพราะว่าท่านมังกรวารีเก่งกาจที่สุด”
มู่เฉียนซีคิดว่าคำพูดนี้เป็นเพียงแค่คำพูดให้กำลังของเด็กคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรมาก
“แน่นอนอยู่แล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวกับเขาว่า “นี่มันก็ดึกแล้ว เจ้าเองก็อ่านตำรามานานแล้วกระมัง รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ!”
“ขอรับ ท่านมังกรวารี!”
ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังอ่านตำราอยู่ในหอตำรา อวิ๋นเทียนจ้านก็ได้รับข่าวที่น่าตกตะลึงข่าวหนึ่ง
เมืองหมอกพิรุณเกิดเรื่องขึ้นแล้ว ได้ยินมาว่ามีผู้แข็งแกร่งผู้ลึกลับผู้หนึ่งได้บุกเข้าไปในจวนท่านเจ้าเมืองเมืองหมอกพิรุณ จากนั้นก็ได้เริ่มต่อสู้กับยอดฝีมือของเมืองหมอกพิรุณ หลัง
