ในตอนนี้เอง เสียงของมู่เฉียนซีก็ดังขึ้น
“ข้าไม่ใช่คนที่มีจิตใจเมตตามาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว สำนักหุ่นปีศาจของพวกเจ้ากล้าลงมือแตะต้องคนของข้า ข้าต้องการให้พวกเจ้าชดใช้ พวกเจ้ามีปัญหาอย่างนั้นเหรอ?”
ทุกคนได้เห็นร่างอันเพรียวบางในชุดม่วงนั้นกระโจนลงมา พร้อมกับเห็นแสงเย็นที่วาบผ่านดวงตาคู่นั้นของนาง
มู่อีและพวกอุทานขึ้น “ท่านผู้นำตระกูล!”
“ท่านผู้นำตระกูลมู่!”
เจียงขุยหัวเราะ ฮ่า ๆ ขึ้น ก่อนจะกล่าวว่า “คน! นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะเห็นหุ่นเชิดนั่นเป็นคน มันน่าขำเกินไปแล้วกระมัง ถูกสร้างขึ้นมาให้เป็นเครื่องจักรในการเข่นฆ่าสังหารสามารถเรียกว่าคนได้หรือ?”
ตุบ! ร่างในชุดม่วงกระโดดออกมา มู่เฉียนซีถีบเจียงขุยจนกระเด็นลอยออกไป
ร่างของเจียงขุยกระเด็นลอยไปกระแทกกับต้นไม้ต้นหนึ่ง เสียง พรวด! ดังขึ้นหนึ่งครา และเลือดสีแดงสดก็ถูกกระอักออกมา
“เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว สำหรับข้า ชิงอิ่งยังมีความเป็นคนมากกว่าคนอย่างเจ้าเสียอีก”
“จัดการทุกคนให้หมด นอกจากชีวิตของตาเฒ่านี่ ส่วนคนอื่นจัดการอย่าให้เหลือ”
หากมู่เฉียนซีตัดสินใจลงไปแล้ว นางไม่มีวันเปลี่ยนใจไว้ชีวิตคนเหล่านี้แน่นอน
เจียงขุยทำได้เพียงแค่จ้องมองสำนักหุ่นปีศาจของตนเองต้องกลายเป็นประวัติศาสตร์อย่างที่ไม่สามารถขวางได้
เจียงขุยกล่าว “เจ้าไว้ชีวิตข้าด้วยเหตุใด?”
“ตกลงเจ้าราชาหุ่นนั่นทำสิ่งใดกับชิงอิ่ง?” มู่เฉียนซีกล่าวถามอย่างเย็นชา
เจียงขุยหัวเราะขึ้น “ฮ่า ๆ ๆ! ท
