จก็ไม่ธรรมดาเลย หากสามารถคว้ามันมาได้ก็เท่ากับเขาเหมือนเสือที่ติดปีกก็มิปาน
เหงื่อร้อนผุดพรายขึ้นทั่วทั้งหน้าผากของปรมาจารย์จาง เขากล่าว “ยังไม่มีขอรับ!”
“ของเล่นที่สาวน้อยผู้นั้นทำออกมา นึกไม่ถึงเลยว่าจะแก้ไขไม่ได้”
ปรมาจารย์จางกล่าว “นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าเด็กนั่นทำออกมาเองแน่ ๆ สามารถปรุงยาพิษออกมาหลอมรวมกับอากาศพิษเพื่อทำให้พิษมีพลังมากขึ้นได้เช่นนี้ คาดว่าจะมีเพียงแค่หมอปีศาจเท่านั้นที่สามารถทำได้”
เมื่อนึกถึงเจ้าเด็กที่เย่อหยิ่งไม่เห็นผู้ใดอยู่ในสายตาผู้นั้นแล้ว ปรมาจารย์จางก็ยิ่งทวีความโกรธแค้นมากขึ้น
แต่ก็ไร้ซึ่งวิธี ฝีมืออ่อนด้อยกว่าผู้อื่น!
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ก็จัดการไม่ได้ ทำได้แค่รออยู่ข้างนอกแล้วล่ะ ฝีมือหุ่นเชิดของสำนักหุ่นปีศาจนั่นข้าไม่ยอมทิ้งไปแน่นอน หวังว่าเฟิงอวิ๋นซิวจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ!”
มู่เฉียนซีมาถึงที่ตั้งเดิมของสำนักหุ่นปีศาจแล้ว ในตอนนี้ที่แห่งนี้ได้ราบกลายเป็นหน้ากลองแล้ว
มู่เฉียนซีเห็นเช่นนี้ก็ตกตะลึงขึ้น ครั้งก่อนตอนที่พวกเขาล่าถอยไป ที่แห่งนี้ยังไม่น่าสังเวชถึงเพียงนี้เลย!
หรือว่าจะเป็นฝีมือของจื่อโยวกับซิงเฉิน
เจียงขุยได้เดินไปที่ที่หนึ่ง ในตอนนี้ที่นั่นถูกทำลายกลายเป็นเพียงกองหินกองหนึ่ง
“ใต้นี้มีของที่เจ้าต้องการ เจ้าเอาก้อนหินเหล่านี้ออกให้หมดเถอะ! ข้าไม่มีแรง!”
มู่เฉียนซีออกคำสั่งให้พวกเขาจัดการที่ตรงนี้ให้สะอาดเกลี้ยง
ตูม เปรี้
