าข้าจะกลัวเจ้านะ”
“ชิ! หากไม่ใช่เพราะท่านพี่ของข้าปกป้องเจ้าแล้วละก็ ข้าทุบตีเจ้าไปตั้งนานแล้ว”
“……”
ทั้งสองต่อล้อต่อเถียงกันไปมา และตอนนี้เวลาก็กลับมาเดินตามปกติแล้ว เฟิงอวิ๋นซิวกับจวินโม่ซีก็ตามมาทันแล้ว
ทันทีที่พวกเขามาถึง ก็ได้เห็นมู่เฉียนซีกับอาถิงกำลังทะเลาะกัน
มีจิตใจทะเลาะกันเช่นนี้แล้ว ก็น่าจะไม่มีเรื่องใหญ่อะไรแล้วล่ะ ในที่สุดพวกเขาก็โล่งใจ
มู่เฉียนซีกับอาถิงก็สังเกตเห็นแล้วว่ามีคนมา นางหันหน้าไปมองจวินโม่ซีกับเฟิงอวิ๋นซิว
จวินโม่ซีกล่าวถามว่า “สาวน้อย เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่! เจ้าท่อนไม้ล่ะ! เขาคงจะไม่ได้หนีไปจริง ๆ กระมัง ปีกว่า ๆ ที่ผ่านมานี้เจ้าป้อนยาลูกกลอนให้เขามากมายจนซื้อเซี่ยโจวทั้งแผ่นดินได้แล้ว หากเขาหนีไปง่าย ๆ เช่นนี้ก็เท่ากับเป็นคนอกตัญญูไม่รู้จักบุญคุณเจ้าแล้วล่ะ”
มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงอิ่งไม่ได้จากไป เขาก็แค่เหนื่อยมาก หลับใหลไปแล้ว”
“หลับใหลไปอีกแล้วเหรอ!” จวินโม่ซีบ่นพึมพำ
“แต่หลับใหลไปก็ดีกว่าที่เขาหนีไปแล้วต้องกลายเป็นคนอกตัญญู”
มู่เฉียนซีมองไปที่เฟิงอวิ๋นซิวและกล่าวว่า “ทางด้านนู้นเป็นยังไงบ้าง?”
“ราชาหุ่นตายไปแล้ว ส่วนคนอื่นก็คงจะไม่รอด ไม่ต้องเป็นกังวลหรอก” เฟิงอวิ๋นซิวตอบ
“รีบกลับไปดูสักหน่อยเถอะ”
ทางด้านพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกำลังคนหรือความแข็งแกร่งล้วนแต่ชนะขาดลอย ดังนั้นคนของสำนักหุ่นปีศาจจึงถูกฆ่าตายไม่มีเหลือ
หลังจากที่พวกเขากลับไปก็จัดการจนเ
