ห่งหนึ่งในเทือกเขาเมฆามืด ด้านล่างนี้เป็นวังใต้ดินที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และถูกพวกเขาบูรณะให้เป็นอาญาเขตแห่งที่สองของสำนักหุ่นปีศาจ
ในขณะที่พวกเขามุ่งหน้าไปที่ทะเลสาบดำนั้น ถึงแม้ว่าราชาหุ่นจะทำร้ายร่างกายของชิงอิ่งให้ได้รับบาดเจ็บได้ แต่เขากลับแตะต้องหัวใจของชิงอิ่งไม่ได้
เขาเห็นหัวใจดวงนั้น มันเป็นหัวใจที่แตกต่างไปจากหัวใจมนุษย์โดยสิ้นเชิง
แทนที่จะบอกว่ามันคือหัวใจ มิสู้บอกว่ามันคือเมล็ดพันธุ์จะดีกว่า
ในเมล็ดพันธุ์นี้มีพลังอันบริสุทธิ์และแข็งแกร่งอยู่ ทำให้ราชาหุ่นเกิดความละโมบขึ้น
แสงกระบี่สีดำนั้นตกลงในกำมือของเขา เขากำกระบี่เล่มนั้นแน่นพลางก้าวเท้าเดินมาตรงหน้าชิงอิ่ง
“เป็นหัวใจที่พิเศษดวงหนึ่งจริง ๆ หากว่าข้าได้มันมา ข้าก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ในดินแดนสี่ทิศแห่งนี้ ไม่มีผู้ใดที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้ ใต้หล้านี้ ก็ไม่มีผู้ใดจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้า พวกมนุษย์ก็เป็นเพียงแค่มดปลวกเท่านั้น!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” เขาหัวเราะชอบใจขึ้น
เขาเพิ่มค่ายกลขึ้น และเตรียมจะเอากระบี่ควักหัวใจดวงนั้นของชิงอิ่งออกมา
และในขณะที่กระบี่เล่มนั้นกำลังจะสัมผัสหัวใจดวงนั้น จู่ ๆ หัวใจของเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตนี้ก็มีเถาวัลย์นับไม่ถ้วนพุ่งออกมาและได้ห่อหุ้มร่างของชิงอิ่งเอาไว้
ราชาหุ่นตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง “นี่มันสิ่งใดกัน?”
เถาวัลย์นั้นเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และได้ทะยานพุ่งขึ้นจากก้นบึ้ง พุ่งออกไปจากทะเลสาบดำ
มู่เฉีย
