กมาเช่นนี้ ต่อให้นางปฏิเสธก็ใช่ว่าเขาจะยอมกลับไป
เมื่อมาถึงเทือกเขาเมฆามืด มู่เฉียนซีกลับไม่ได้สั่งให้พวกเขาบุกเข้าไปเลยทันที แต่นางกล่าวว่า “ผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุอัคคีออกมา”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีเอาผงยาออกมาหลายห่อ และกล่าวว่า “ผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุอัคคีเอาผงยานี้ไปเผาให้ข้าในบริเวณรอบนอก ออกแรงเผาให้แรง ๆ ล่ะ”
“ขอรับ!”
“รีบลงมือเร็วเข้า!”
“ขอรับ!”
จื่อโยวและพวกได้ตามหาไปทั่วทั้งเทือกเขาเมฆามืดมานานมาก แต่ก็ยังหาที่ซ่อนตัวของคนผู้นั้นไม่เจอ แทนที่จะออกแรงตามหาอย่างช้า ๆ มิสู้เริ่มลงมือหาตั้งแต่แรกเลยดีกว่า
อากาศพิษของเทือกเขาเมฆามืดนั้นกระจายอยู่ทั่วทุกซอกทุกมุม และผงยาที่แผดเผานั้นก็สามารถแผ่กระจายออกไปในทุกซอกทุกมุมของเทือกเขาเมฆามืดเช่นกัน
ผงยากับอากาศพิษได้ผสมรวมกัน และได้กลายเป็นพิษชนิดใหม่ขึ้น
นางกล้ารับประกันเลยว่าคนของสำนักหุ่นปีศาจไม่สามารถต้านทานได้แน่นอน หลังจากที่เผาผงยาเหล่านั้นเสร็จ มู่เฉียนซีก็ได้แบ่งยาลูกกลอนให้เหล่าบรรดายอดฝีมือของตน และได้แบ่งให้คนของเฟิงอวิ๋นซิวด้วย จากนั้นนางก็กล่าวขึ้นว่า “ออกเดินทางเข้าเทือกเขาเมฆามืดได้”
