ะกลับไปที่สำนักเพื่อปรึกษาเรื่องนี้ดูก่อน”
“เช่นนั้นก็รบกวนท่านแล้ว!”
“แล้วสูตรยานี้ล่ะ?”
“สูตรยานี้ท่านก็เอาไปเถอะ หลีกเลี่ยงเผื่อพวกเขาไม่เชื่อ ทุกครั้งที่พวกท่านหาสมุนไพรเจอ พวกท่านก็จะได้รับค่าตอบแทน และค่าตอบแทนนั้นดีกว่าค่ามัดจำนี้อย่างแน่นอน”
“ท่านเชื่อใจข้าถึงเพียงนี้เลยรึ ท่านไม่กลัวว่าข้าได้ค่ามัดจำนี้ไปแล้วจะชิ่งไม่ทำงานให้ท่านหรือ?”
“พวกท่านเป็นถึงผู้จัดการประลองการปรุงยาครั้งใหญ่ในแดนตะวันออกเช่นนี้ ไม่มีทางผิดคำพูดทำให้ตนเองอับอายขายหน้าหรอก อีกอย่าง ผู้ที่รับของของข้าไปแล้ว แต่ไม่ทำงานตามที่ตกลงกันไว้ ผู้นั้นก็จะต้องเสียใจภายหลังแน่นอน” แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นนั้น และเมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งของเขาแล้ว ปรมาจารย์ไป๋อวิ๋นก็ได้เข้าใจดี
หากตนไม่ทำขึ้นมาจริง ๆ ด้วยความสามารถของคนผู้นี้แล้ว ไม่อาจจะรู้ได้เลยว่าเขาต้องจบชีวิตลงเช่นไร
ปรมาจารย์ไป๋อวิ๋นกล่าว “ท่านหมอปีศาจวางใจได้”
“หากได้ข่าวอะไรมา ก็ส่งคนไปแจ้งได้ที่หอหมอปีศาจ”
“ขอรับ!”
ยังมีเวลาเหลือกว่าที่เวลาในการประลองจะสิ้นสุด นักปรุงยาทุกคนล้วนแต่กระวนกระวายใจเป็นอย่างยิ่ง
จะไม่ทันอยู่แล้ว จะไม่ทันอยู่แล้ว!
มู่เฉียนซีนั่งชมการประลองด้วยท่วงท่าที่สบาย ๆ จู่ ๆ ร่างร่างหนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้า มู่เฉียนซีเงยหน้าขึ้นก็เห็นกับดวงตาสีอำพันอันคุ้นเคยคู่นั้น
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวเสียงขรึมว่า “ท่