ะเป็นการตัดสินใจที่ไม่เลวเลยก็ได้!
เขาจะต้องเพิ่มคุณภาพของยาหัวใจโพธิ์นี้ขึ้นเป็นสองเท่าถึงจะได้!
เขาเอ่ยปากกล่าวว่า “คำสาปในร่างของเขานั้นไม่ใช่ยาลูกกลอนเพียงแค่เม็ดสองเม็ดจะสามารถแก้ไขได้ แต่ยอดดวงใจก็คิดถูก ยาหัวใจโพธิ์นั้นได้ผลเล็กน้อย”
“คำว่าได้ผลมักจะดีกว่าคำว่าได้ผลเล็กน้อยเสมอ นิรันดร์ เจ้ารับปากข้าแล้วนะ” มู่เฉียนซีรู้สึกดีใจอยู่ในใจเล็กน้อย
“รักปากสิ รับปากแน่นอน หลอมยาหัวใจโพธิ์ ข้าจะปฏิเสธคำขอของยอดดวงใจได้อย่างไรกันเล่า!”
หลังจากที่ตัดสินใจแล้วว่าจะหลอมยาชนิดใด มู่เฉียนซีก็เริ่มเอาสมุนไพรออกมา
นิรันดร์กล่าว “เตรียมหลาย ๆ ชุดมารวมเข้าด้วยกัน”
เมื่อถึงเวลาจะหลอมออกมาให้มาก ทำให้หวงจิ่วเยี่ยผู้นั้นกินแทนข้าวไปเลย ไม่แน่ บางทีกินไปมาก ๆ ก็อาจจะทำให้องคชาติของเขาเสื่อมไปเลยก็ได้!
มู่เฉียนซีไม่รู้ว่านิรันดร์กำลังคิดอันใดอยู่ นางพยักหน้าพลางกล่าว “ได้!”
ทุกคนล้วนแต่หลอมยาขั้นสวรรค์ทั้งสิ้น และสมุนไพรที่เอาออกมาก็ล้วนแต่ไม่ธรรมดาเลยสักชนิด ดังนั้นการที่มู่เฉียนซีเอาสมุนไพรออกมาในครั้งนี้จึงไม่ได้เป็นที่น่าสนใจของผู้คนมากนัก
มู่เฉียนซีเริ่มหลอมยาแล้ว และทุกคนก็ล้วนแต่สงสัยกันทั้งสิ้นว่าตกลงแล้วหมอปีศาจผู้นี้จะแข็งแกร่งเพียงใด
สุดท้าย นิรันดร์ก็ได้ขวางพลังวิญญาณที่มู่เฉียนซีเผยออกมาทั้งหมดเอาไว้เพื่อไม่ให้คนเหล่านั้นตรวจสอบเจอ
ปรมาจารย์ไป๋อวิ๋นส่ายหน้าอย่างจนปัญญา “เจ้าเด็กผู้นี