แต่บางทีเขาอาจจะเข้าใจผิดก็ได้ หมอปีศาจจะไม่ใช่นักปรุงยาได้อย่างไรกัน
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวต่อว่า “เฉียนซีก็คงจะไปชมการประลองด้วยใช่หรือไม่ ข้าจะจองที่นั่งตำแหน่งที่ดีที่สุดให้ เป็นเช่นไร?”
นางจะไปเข้าร่วมประลอง แต่ไม่สามารถปรากฏกายบนแท่นประลองได้
มู่เฉียนซีคือนาง และหมอปีศาจก็คือนาง ทว่า หากนางไม่ได้ปรากฏตัวอยู่บนแท่นประลอง ก็อาจจะต้องมีสักคน!
หรือว่าจะต้องหาคนมาปลอมตัวเป็นนาง แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครเหมาะสม ดวงตาของมู่เฉียนซีจับจ้องไปที่อาถิง
อาถิงกับมู่เฉียนซีเป็นพันธสัญญาต่อกัน แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ถึงความคิดของมู่เฉียนซีดี
ชั่วครู่หนึ่งอารมณ์ของอาถิงก็แทบจะระเบิดขึ้นแล้ว หญิงอัปลักษณ์ผู้นี้คงจะไม่คิด…
อาถิงส่งคำพูดผ่านทางจิตกับมู่เฉียนซี “หญิงอัปลักษณ์ เจ้าอย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะ”
“ข้าคิดว่า พวกเรามีความสัมพันธ์เป็นพันธสัญญาต่อกัน ข้าสามารถแปลงร่างเป็นเจ้าได้ทุกเมื่อ ในทางตรงกันข้ามก็สามารถทำได้เช่นกัน” มู่เฉียนซีตอบ
“ใช่! ทำได้ แต่เจ้าคิดว่าข้าจะยอมทำอย่างนั้นเหรอ นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะให้ข้าแปลงร่างเป็นผู้หญิง แปลงเป็นผู้หญิงไม่ว่า ยังจะให้ข้ามาแปลงร่างเป็นเจ้าอีก”
“เจ้ารังเกียจข้าถึงเพียงนี้เลยเหรอ?”
“เจ้าก็ลองย้อนมองดูตัวเองดูสิ มีส่วนใดที่ข้าชอบ”
“เจ้าตาบอดไปแล้ว!”
“ข้าปกติดี ปกติดีมากด้วย!”
“……”
ทะเลาะข้างนอกเสร็จก็มาทะเลาะกันต่อทางจิตอีก ตรงหน้ายังมีแขกอยู่ มู่เฉียนซีจึงรีบหยุด
นา
