ว่า “เจ้าคงจะไม่ได้หลงใหลเจ้านิรันดร์นั่นไปแล้วกระมัง ต่อให้ฝีมือการปรุงยาของเจ้าหมอนั่นจะพอได้ แต่เจ้าหมอนั่นก็เป็นคนเจ้าชู้ประตูดิน เจ้าชู้ไม่เลือกหน้า อีกทั้งยัง…”
อาถิงกำลังหยิบยกนิรันดร์มาต่อว่าในทางที่ไม่ดี และในตอนนี้เอง เสียงของนิรันดร์ก็ดังขึ้น
“ศาลาน้อย ตอนนี้ข้ายังไม่ได้หลับใหลสนิทนะ เจ้ากำลังใส่ร้ายทำให้ชื่อเสียงของข้าแปดเปื้อนต่อหน้ายอดดวงใจของข้า ทำเช่นนี้ได้เหรอ?”
“ใส่ร้ายทำให้ชื่อเสียงของเจ้าแปดเปื้อนอย่างนั้นเหรอ เห็น ๆ กันอยู่ว่ามันเป็นเรื่องจริง”
“นี่เจ้าไม่เคยได้ยินคำว่ากลับตัวกลับใจหรือไง คนเราเมื่อทำผิดแล้ว กลับใจได้ มีค่ากว่าทอง”
“เจ้าเป็นคนไม่เอาถ่าน แล้วยังจะคิดกลับตัวกลับใจหรือ เจ้ากล่าววาจาตลกแล้วล่ะ”
“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีทางเชื่อข้า ข้าเชื่อในตัวเองก็พอแล้ว ยอดดวงใจข้ามีเสน่ห์มากถึงเพียงนี้”
มู่เฉียนซีทนสองคนนี้ไม่ไหวแล้ว “พวกเจ้าช่วยเงียบ ๆ หน่อยได้หรือไม่!”
“ถึงแม้ว่าข้าจะไม่ค่อยชอบนิสัยส่วนตัวของนิรันดร์ แต่ก็ต้องแยกแยะเรื่องแต่ละเรื่องนะ ความสามารถในการปรุงยาของเขา ข้านั้นนับถือ เลื่อมใสจากก้นบึ้งหัวใจอย่างแท้จริง!”
“ฮือ ๆ ๆ! ยอดดวงใจ ต่อไปข้าจะรักษาตนให้บริสุทธิ์ดุจดั่งหยกเพื่อเจ้า”
“ผีเท่านั้นที่จะเชื่อเจ้า!”
ดวงตาสีอำพันคู่นั้นของเฟิงอวิ๋นซิวมองไปที่มู่เฉียนซี เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ข้าเชื่อเฉียนซี!”
“ข้าจะตั้งตารอการประลองครั้งต่อไป!”
มู่เฉียนซีย
