ยู่มานานหลายปี แน่นอนว่าพวกเขานั้นมีสมุนไพรวิญญาณอันล้ำค่าไม่น้อยเก็บสะสมเอาไว้
ในเมื่อพวกเขาปรารถนาที่จะได้ยาต่อชะตาชีวิตนี้ไป เช่นนั้นนางก็จะใช้โอกาสนี้รีดไถของสะสมของพวกเขาก็ไม่เลว ไม่แน่บางทีอาจจะได้สมุนไพรวิญญาณที่นางต้องการมาก็ได้
“ได้ เช่นนั้นก็ตกลงตามนี้”
“สาวน้อย เจ้าพยายามหลอมออกมาให้มาก ๆ หน่อยล่ะ! พวกข้ากลัวมันจะไม่พอ!”
“……”
เดิมทีจากที่เป็นสนามประลองการปรุงยา ชั่วครู่เดียวก็พลันเปลี่ยนเป็นการเสนอการขายของหอหมอปีศาจเสียแล้ว
เมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้ สีหน้าของปรมาจารย์จางก็ดำคล้ำยิ่งกว่าก้นหม้อเสียอีก เขาจำใจต้องยอมรับจริง ๆ ว่ายาลูกกลอนเม็ดนั้นมันไม่ธรรมดา แต่เขาไม่มีทางที่จะไปขอซื้อยาลูกกลอนจากสาวน้อยผู้นี้เป็นอันขาด
มู่เฉียนซีมองไปที่ปรมาจารย์จางและกล่าวว่า “ท่านปรมาจารย์จาง ท่านควรจะประกาศผลการประลองในครั้งนี้ได้แล้วกระมัง! ข้าอยากจะกลับไปพักผ่อนเต็มทีแล้ว!”
ยอดปรมาจารย์นักปรุงยาท่านอื่น ๆ ต่างก็กล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า “นั่นน่ะสิ! สาวน้อยก็เหนื่อยมามากแล้ว รีบประกาศผลที่นางได้อันดับหนึ่งและมอบของรางวัลเถอะ นางจะได้กลับไปพักผ่อน!”
ต้องพักผ่อนให้เพียงพอ ถึงจะสามารถหลอมยาต่อชะตาชีวิตออกมาได้มาก ๆ หน่อย!
ภายใต้การกดดันของยอดปรมาจารย์นักปรุงยาเหล่านี้ ปรมาจารย์จางจึงได้ประกาศผลว่ามู่เฉียนซีคว้าอันดับหนึ่งไปด้วยสีหน้าที่ดำคล้ำ อีกทั้งยังได้มอบรางวัลอันล้ำค่าเ
