้อย “ท่านหมิงจีวางใจได้ ต่อให้ข้าต้องตาย ข้าก็ไม่มีทางให้บุตรสาวของข้าเป็นอันใดเด็ดขาด”
หมิงจีกล่าว “มู่เฉียนซีผู้นั้น เจ้าก็อย่าได้ไปล่วงเกินเชียวล่ะ ในระหว่างที่พลังของข้ายังไม่ฟื้นฟูกลับมา เกรงว่าถึงเป็นเจ้าก็รับมือกับมันไม่ได้”
ยิ่งหวงจิ่วเยี่ยใส่ใจหญิงสาวผู้นั้นมากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งดีใจมากเท่านั้น
รอหลังจากที่พลังของนางฟื้นฟูกลับมาแล้ว นางจะทำลายหญิงสาวผู้นี้ เมื่อถึงตอนนั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหวงจิ่วเยี่ยจะทำหน้าเช่นไร
หมิงจีเผยรอยยิ้มอันชั่วร้ายออกมา และวิญญาณของหมิงจีก็หลับใหลไปในร่างของไป๋เหยียนเอ๋อร์
ไป๋เหยียนเอ๋อร์กลับมาควบคุมร่างกายตัวเองได้อีกครั้ง และนางก็กลัดกลุ้มใจมาก!
นี่ท่านหมิงจียังไม่ได้ลงมือเหรอ เหตุใดมู่เฉียนซีถึงยังไม่เป็นอันใด
ไม่ใช่ไม่เป็นอันใด แต่นางกำลังจะพ่ายแพ้แล้ว!
ไป๋เหยียนเอ๋อร์เห็นเม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นเต็มหน้ามู่เฉียนซีเช่นนี้ ดวงตาของนางก็เปล่งประกายขึ้น
มู่เฉียนซีใจจดใจจ่ออยู่กับการหลอมยา แน่นอนว่านางไม่ได้สังเกตเห็นว่าหมิงจีแอบลอบทำร้ายนาง
พลังวิญญาณไม่เพียงพอ ยังต้องการพลังวิญญาณมากกว่านี้
ภายใต้การห่อหุ้มด้วยกลิ่นหอมของยา ภายใต้ความตั้งใจแน่วแน่อันแข็งแกร่งของมู่เฉียนซี เคล็ดเทพต้านสวรรค์ก็เริ่มโคจรขึ้น และได้ดูดพลังวิญญาณฟ้าดินนี้มา
พลังวิญญาณเหล่านี้ได้ไหลเข้าสู่ร่างของมู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่ง และสีหน้าของมู่เฉียนซีก็เผยความดีใจออกมา
ทำสองอย่า
