้องก้าวหน้ากว่านี้ถึงจะได้
จวินโม่ซีกล่าว “การประลองในด่านต่อไปของวันพรุ่ง เจ้าอย่าได้เหนื่อยจนเกินไปล่ะ ถึงแม้ว่าพลังจิตของเจ้าจะวิปริตมาก แต่ก็อย่าได้ใช้จนบ้าพลังเกินไปเช่นนี้”
ในตอนนี้ชีชิงก็กระโดดออกมาแล้ว “ที่นายท่านกำลังทำเขาเรียกว่าการพัฒนาหรือความก้าวหน้า ใครจะเหมือนเจ้ากันล่ะ! ภารกิจที่ฝ่าบาทมอบให้นายท่านนั้นมันยากกว่าภารกิจที่ข้ามอบให้เจ้าซะอีก หากไม่พยายามอย่างสุดกำลังแล้วจะทำได้เช่นไรกันเล่า”
ชีชิงในตอนนี้เป็นปกติขึ้นมาไม่น้อยเลย มู่เฉียนซีคิดในใจ
ไม่นานนัก นางก็รู้สึกว่านางกล่าววาจาเช่นนี้เร็วเกินไปแล้ว
“มีเพียงแค่ความสามารถในการปรุงยาของนายท่านเท่านั้นที่จะทำให้ฝ่าบาทพึงพอใจ เมื่อถึงตอนนั้นฝ่าบาทก็จะอุทิศกายถวายชีวิต จากนั้นทั้งสองก็จะได้…นี่ ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ไว้นะ ฝีมือของฝ่าบาทนั้นเก่งกาจจนไม่อาจบรรยายได้เลยล่ะ ไม่เหมือนคนอย่างเจ้าหรอก…”
“หุบปาก!”
“หุบปาก!”
“หุบปาก!”
เสียงสามเสียงดังขึ้นพร้อมกัน
เสียงนี้เป็นเสียงของมู่เฉียนซี จวินโม่ซี และอีกเสียงหนึ่งก็เป็นเสียงฝ่าบาทของชีชิง
ชีชิงกล่าวด้วยความกล้ำกลืนว่า “ฝ่าบาท ชีชิงพูดอันใดผิดไปอย่างนั้นเหรอ?”
“เจ้าพูดผิด! ความแข็งแกร่งของยอดดวงใจข้าที่ทำให้ข้าพอใจไม่ใช่เทียบเท่ากับข้า แต่ข้าคาดหวังให้นางเหนือกว่าข้า เมื่อถึงตอนนั้นหากนางคิดจะทำมิดีมิร้ายข้า ก็จะได้ลงมือกับข้าได้ จากนั้น…”
“พูดไปข้าก็รู้สึกเคอะเขิน”
สีหน้าของมู
