งามถูกผู้อื่นแย่งชิงไปเช่นนี้อีก
เขาโกรธเกรี้ยวเจ้านี่มาก!
อาถิงก็กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวเช่นกันว่า “บีบคอข้าให้ตาย นี่ นิรันดร์ เจ้าคิดว่าเจ้ามีความสามารถนั้นเหรอห๊ะ?”
“เหอะ ๆ ๆ! รอให้ข้ามีร่างแปลงได้ก่อนเถอะ ข้าทำแน่ เจ้าคอยดูก็แล้วกัน”
อาถิงก็ไม่อยากจะสนใจเจ้านี่แล้วจึงหันกลับไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “นี่ หญิงอัปลักษณ์ ข้าจะบอกเจ้าให้นะ เจ้าเป็นเจ้านายของเจ้าหมอนี่ และสิ่งที่เขาช่วยเจ้าก็เป็นเรื่องที่สมควรทำแล้ว เจ้าห้ามซาบซึ้งใจเด็ดขาด”
“อ้อ อีกอย่าง ไอ้พวกวาจาหวานซึ้งน้ำตาลหยดย้อยเหล่านั้นที่เขาพูดกับเจ้า ไม่รู้ว่าเอาไปพูดกับสตรีกี่คนต่อกี่คนแล้ว หากสตรีใดหลงเชื่อคำพูดเหล่านั้นเข้า สมองก็ไม่ได้ต่างอะไรกับสมองหมูหรอก ถึงแม้ว่าหญิงอัปลักษณ์อย่างเจ้าจะน่าเกลียดไปหน่อย แต่ก็คงจะไม่โง่เหมือนหมูหรอกกระมัง!”
อาถิงยืนหยัดที่จะฉีกหน้านิรันดร์ นิรันดร์กัดฟันกรอดพลางกล่าวว่า “ศาลาเรือนรางเก้าชั้น เจ้าจะหยุดพล่ามได้หรือยัง!”
อาถิงเลิกคิ้วพลางกล่าว “ข้ายังพูดไม่จบ ข้าจะเล่าประวัติอันลามกและเจ้าชู้ของเจ้าให้หญิงอัปลักษณ์ฟังให้หมด เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้นางถูกคนเจ้าชู้ประตูดินอย่างเจ้าหลอกเอาได้”
นิรันดร์กล่าวด้วยเสียงที่ดูอันตรายว่า “ศาลาน้อย ข้าว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันสักหน่อยแล้ว”
“แม้แต่ร่างกายเจ้าก็ยังไม่มีเลย จะเอาหน้าที่ไหนมาคุยกับข้า ข้าว่าเจ้าไสหัวกลับไปพักผ่อนจะดีกว่านะ เมื่อถึงเว