ถิงมองมู่เฉียนซีอย่างพิจารณาก่อนจะกล่าวว่า “เจ้าคงจะไม่หัวใจเต้นแรงเพราะคำพูดจาหวานซึ้งของเจ้านั่นหรอกกระมัง!”
มู่เฉียนซีกรอกตามองบนพลางกล่าว “อาถิง เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว”
อาถิงแสยะปากก่อนจะกล่าวว่า “ใครจะไปรู้ล่ะว่าหญิงอัปลักษณ์อย่างเจ้ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ สตรีผู้ที่เย่อหยิ่งทะนงตนก็เคยตกเป็นเหยื่อกับคำพูดของนิรันดร์มาแล้ว ข้ากลัวว่าสาวน้อยอายุน้อยเช่นเจ้าจะหลงใหลในคำพูดเขาไปอีกคน”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “เจ้าวางใจเถอะนะ! เรื่องที่เจ้าเป็นกังวลอยู่จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้แน่นอน”
แต่สุดท้ายอาถิงก็ยังสุขใจอยู่ดี “เป็นเพราะเจ้าหวงจิ่วเยี่ยนั่น ที่ทำให้การต้านทานในคำพูดหวานซึ้งของเจ้านิรันดร์ที่มีต่อเจ้าถึงได้แข็งแกร่งเพียงนี้”
ไม่รู้ว่าเจ้านี่ยังจะพูดเรื่องนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน ครั้นแล้วมู่เฉียนซีจึงเปลี่ยนเรื่องพูด “อาถิง เจ้าบอกว่าข้าเป็นเจ้านายของนิรันดร์ แล้วเขาสามารถช่วยข้าได้ทุกเรื่อง แล้วเหตุใดตอนที่ข้าขอให้เจ้าเปิดสวนสมุนไพรให้ข้า เจ้าถึงไม่ยอมทำให้ล่ะ”
อาถิงกล่าวอย่างหยิ่งยโสว่า “ ข้ากับเจ้านิรันดร์นั่นเหมือนกันเมื่อไหร่ล่ะ ข้าเป็นผู้ทำพันธสัญญาชีวิตเจ้า แต่เจ้าหมอนั่นไม่ใช่ เจ้าใช้งานเจ้านั่นให้เปรียบเสมือนทาสก็พอแล้ว ไม่ต้องเกรงใจ”
อาถิงทำท่าทางเป็นเหมือนสนมเอกผู้ควบคุมอำนาจ ที่มองสนมเหล่านั้นเป็นเพียงแค่มดปลวกก็มิปาน
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “อ๋อ!”
นางกล่าว “อายุของข
